Athenaeus, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 44

(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 44)

καὶ ὁ Κύνουλκοσ ἀλλ’ ὡσ ὤφελον, ἔφη, τὴν Θρᾴκιον ταύτην παίξασ παιδιὰν διεφθάρησ· ἀνέτεινεσ γὰρ ἡμᾶσ ὥσπερ νηστείαν ἄγοντασ καὶ περιμένοντασ τὸ ἀνατέλλον ἄστρον, οὗ φασι μὴ φανέντοσ οἱ τὴν χρηστὴν ταύτην φιλοσοφίαν εὑρόντεσ νόμιμον εἶναι μηδενὸσ γεύεσθαι. κατὰ τὸν κωμῳδιοποιὸν Δίφιλον κεστρεὺσ ἂν εἰήν ἕνεκα νηστείασ ἄκρασ.

ἐπελάθεσθε δὲ καὶ ὑμεῖσ τῶν τοῦ ποιητοῦ καλῶν, ὃσ ἔφη· οὐ μὲν γάρ τι χέρειον ἐν ὡρ́ῃ δεῖπνον ἑλέσθαι. καὶ ὁ καλὸσ δ’ Ἀριστοφάνησ ἐν Κωκάλῳ ἔφη · ἀλλ’ ἐστίν, ὦ πάτερ, κομιδῇ μεσημβρία, ἡνίκα γε τοὺσ νεωτέρουσ δειπνεῖν χρεών. ἐμοί τε πολλῷ ἦν ἄμεινον κατὰ τὸ Παρμενίσκου τῶν κυνικῶν συμπόσιον δειπνεῖν ἢ ἐνθάδε πάντα ὥσπερ τοὺσ πυρέσσοντασ περιφερόμενα ὁρᾶν. γελασάντων δὲ ἡμῶν ἔφη τισ· ἀλλ’ ὦ λῷστε ἀνδρῶν, μὴ φθονήσῃσ ἡμίν τὸ Παρμενίσκειον ἐκεῖνο διελθεῖν συμπόσιον.

καὶ ὃσ μετέωρον αὑτὸν παραναστήσασ ἔφη· ὄμνυμι δ’ ὑμῖν, ἄνδρεσ, κατὰ τὸν ἡδὺν Ἀντιφάνη, ὃσ ἐν τῇ Παρεκδιδομένῃ ἔφη· ἦ μὴν ἑλέσθαι τοῦτον ἂν ζῆν τὸν βίον ἢ τὴν Σελεύκου τοῦ βασιλέωσ ὑπεροχήν.

ῥοφεῖν φακῆν ἐσθ’ ἡδὺ μὴ δεδοικότα, μαλακῶσ καθεύδειν ἄθλιον δεδοικότα.

SEARCH

MENU NAVIGATION