Athenaeus, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 20

(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 20)

τὴν >δὲ τῆσ διαίτησ τῆσ τοιαύτησ σκληρότητα ὕστερον καταλύσαντεσ οἱ Λάκωνεσ ἐξώκειλαν εἰσ τρυφήν. Φύλαρχοσ γοῦν ἐν τῇ ε καὶ κ τῶν ἱστοριῶν τάδε γράφει περὶ αὐτῶν· "Λακεδαιμόνιοι εἰσ μὲν τὰ φιδίτια οὐκ ἤρχοντο κατὰ τὸ πάτριον ἔθοσ· "ὅτε δὲ καὶ παραγένοιντο, μικρὰ συμπεριενεχθεῖσι νόμου χάριν παρεσκευάζετο καὶ σκιάδεια αὐτοῖσ στρωμναί τε τοῖσ μεγέθεσιν οὕτωσ ἐξησκημέναι πολυτελῶσ καὶ τῇ ποικιλίᾳ διαφόρωσ ὥστε τῶν ξένων ἐνίουσ τῶν παραληφθέντων ὀκνεῖν τὸν ἀγκῶνα ἐπὶ τὰ προσκεφάλαια ἐρείδειν. "οἱ δὲ πρότερον ἐπὶ τοῦ κλιντηρίου ψιλοῦ διακαρτεροῦντεσ παρ’ ὅλην τὴν συνουσίαν, ὅτε τὸν ἀγκῶνα ἅπαξ ἐρείσειαν εἰσ δὲ τὴν προειρημένην τρυφὴν ἦλθον ποτηρίων τ’ ἐκθέσεισ πολλῶν καὶ βρωμάτων παντοδαπῶσ πεποιημένων παραθέσεισ, ἔτι δὲ μύρων ἐξηλλαγμένων, ὡσ δ’ αὕτωσ οἴνων καὶ τραγημάτων. "καὶ τούτων ἦρξαν οἱ μικρὸν πρὸ Κλεομένουσ βασιλεύσαντεσ Ἄρευσ καὶ Ἀκρότατοσ αὐλικὴν ἐξουσίαν ζηλώσαντεσ· "οὓσ τοσοῦτον αὖθισ ὑπερῆράν τινεσ τῶν ἰδιωτῶν τῶν ἐν Σπάρτῃ γενομένων κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον τῇ πολυτελείᾳ τῇ καθ’ αὑτούσ, ὥστε δοκεῖν τὸν Ἄρεα καὶ τὸν Ἀκρότατον εὐτελείᾳ πάντασ ὑπερβεβληκέναι τοὺσ ἀφελεστάτουσ τῶν πρότερον. "Κλεομένησ δὲ πολὺ διενέγκασ τῷ τε συνιδεῖν πράγματα, καίτοι νέοσ ὢν, καὶ κατὰ τὴν δίαιταν ἀφελέστατοσ γέγονεν. "ἤδη γὰρ τηλικούτων πραγμάτων ἡγούμενοσ ἔμφασιν τοῖσ παραλαμβανομένοισ πρὸσ τὴν θυσίαν ἐποίει διότι τὰ παρὰ ἐκείνοισ τῶν παρ’ αὐτὸν οὐδὲν καταδεέστερον εἰή παρασκευαζόμενα, πολλῶν δὲ πρεσβειῶν παραγινομένων πρὸσ αὐτὸν οὐδέποτε ἐνωρίστερον τοῦ κατειθισμένου συνῆγεν καιροῦ, πεντακλίνου τε διεστρώννυτο οὐδέποτε πλεῖον ὅτε δὲ μὴ παρείη πρεσβεία, τρίκλινον. "καὶ πρόσταγμα οὐκ ἐγίνετο δι’ ἐδεάτρου τίσ εἵσεται καὶ κατακλιθήσεται πρῶτοσ, ἀλλ’ ὁ πρεσβύτατοσ ἡγεῖτο ἐπὶ τὰσ κλίνασ, εἰ μή. τιν’ αὐτὸσ προσκαλέσαιτο. "κατελαμβάνετο δὲ ἐπὶ τὸ πολὺ μετὰ τοῦ ἀδελφοῦ κατακείμενοσ ἢ μετά τινοσ τῶν ἡλικιωτῶν. ἐπί τε τῷ τρίποδι ψυκτὴρ χαλκοῦσ ἐπέκειτο καὶ κάδοσ καὶ σκαφίον ἀργυροῦν δύο κοτύλασ χωροῦν καὶ κύαθοσ, ἡ δ’ ἐπίχυσισ χαλκῆ. πιεῖν δὲ οὐ προσεφέρετο εἰ μή τισ αἰτήσειεν ἐδίδοτο δὲ κύαθοσ εἷσ πρὸ τοῦ δείπνου, αὐτῷ δὲ πολὺ πρώτῳ· "καὶ ὅτε προσνεύσειεν ἐκεῖνοσ, οὕτωσ ᾔτουν καὶ οἱ λοιποί, τὰ δὲ παρατιθέμενα ἐπὶ μὲν τραπεζίου ἦν τοῦ τυχόντοσ, τὰ δὲ λοιπὰ ὥστε μήθ’ ὑπεραίρειν μήτ’ ἐλλείπειν,4 ἀλλ’ ἱκανὰ ἅπασι γίνεσθαι καὶ μὴ προσδεῖσθαι τοὺσ παρόντασ. "οὔτε γὰρ οὕτωσ ᾤετο δεῖν ὥσπερ ἐν τοῖσ φιδιτίοισ δέχεσθαι ζωμῷ καὶ κρεᾳδίοισ ἀφελῶσ οὔτε πάλιν οὕτωσ ὑπερτείνειν ὡσ εἰσ τὸ μηθὲν δαπανᾶν, ὑπερβάλλοντα τὸ σύμμετρον τῆσ διαίτησ, τὸ μὲν γὰρ ἀνελεύθερον ἐνόμιζε, τὸ δ’ ὑπερήφανον. "ὁ δ’ οἶνοσ ἦν μικρῷ βελτίων ὅτε παρείησάν τινεσ, ἐπεὶ δὲ δειπνήσειαν, ἐσιώπων πάντεσ, ὅ τε παῖσ ἐφειστήκει κεκραμένον ἔχων τὸ ποτὸν καὶ τῷ αἰτοῦντι προσέφερε, τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ μετὰ τὸ δεῖπνον οὐ πλεῖον ἐδίδοτο δύο κυάθων καὶ τοῦτο προσνεύσαντι προσεφέρετο. "ἀκρόαμα δὲ οὐδὲν οὐδέποτε παρεπορεύετο, διετέλει δ’ αὐτὸσ προσομιλῶν πρὸσ ἕκαστον καὶ πάντασ ἐκκαλούμενοσ εἰσ τὸ τὰ μὲν ἀκούειν, τὰ δὲ λέγειν αὐτούσ, ὥστε τεθηρευμένουσ ἀποτρέχειν ἅπαντασ. διακωμῳδῶν δ’ Ἀντιφάνησ τὰ Λακωνικὰ δεῖπνα ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ δράματι Ἄρχων φησὶν οὕτωσ·

ἐν Λακεδαίμονι γέγονασ·

ἐκείνων τῶν νόμων μεθεκτέον ἐστίν. βάδιζ’ ἐπὶ δεῖπνον εἰσ τὰ φιδίτια, ἀπόλαυε τοῦ ζωμοῦ, φορεῖν τοὺσ βύστακασ μὴ καταφρόνει· μηδ’ ἕτερ’ ἐπιζήτει καλά· ἐν τοῖσ δ’ ἐκείνων ἔθεσιν ἴσθ’ ἀρχαικόσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION