Athenaeus, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 18

(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 18)

περὶ δὲ τῶν ἐπαίκλων Περσαῖοσ ἐν τῇ Λακωνικῇ πολιτείᾳ οὑτωσὶ γράφει· · καὶ εὐθὺσ τοὺσ μὲν εὐπόρουσ ζημιοῖ εἰσ ἐπάικλα· ταῦτα δέ ἐστιν μετὰ δεῖπνον τραγήματα·

τοῖσ δ’ ἀπόροισ ἐπιτάττει κάλαμον ἢ στιβάδα ἢ φύλλα δάφνησ φέρειν, ὅπωσ ἔχωσι τὰ ἐπάικλα κάπτειν μετὰ δεῖπνον γίνεται γὰρ ἄλφιτα ἐλαίῳ ἐρραμένα. τὸ δ’ ὅλον ὥσπερ πολίτευμά τι τοῦτο δὴ συνίσταται μικρόν, καὶ γὰρ ὅντινα δεῖ πρῶτον κατακεῖσθαι ἢ δεύτερον ἢ ἐπὶ τοῦ σκιμποδίου καθῆσθαι, πάντα τοιαῦτα ποιοῦσιν εἰσ ἐπάικλα. τὰ ὅμοια ἱστορεῖ καὶ Διοσκουρίδησ περὶ δὲ τῶν καμματίδων καὶ τῶν καμμάτων Νικοκλῆσ οὕτωσ γράφει·

’ διακούσασ δε πάντων ὁ ἔφοροσ ἤτοι ἀπέλυσεν ἢ κατεδίκασεν. ὁ δὲ νικήσασ ἐζημίωσεν ἐλαφρῶσ ἤτοι κάμμασιν ἢ καμματίσιν. ἐστὶ δὲ τὰ μὲν κάμματα ψαιστά, αἱ δὲ καμματίδεσ αἷσ κάπτουσι τὰ ψαιστά περὶ δὲ τοῦ τῶν φιδιτίων δείπνου Δικαίαρχοσ τάδε ἱστορεῖ ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Τριπολιτικῷ·

SEARCH

MENU NAVIGATION