Athenaeus, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 9

(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 9)

Δίφιλοσ δ’ ἐν Ἀπολειπούσῃ μάγειρόν τινα παράγων ποιεῖ τάδε λέγοντα· πόσοι τὸ πλῆθόσ εἰσιν οἱ κεκλημένοι εἰσ τοὺσ γάμουσ, βέλτιστε, καὶ πότερ’ Ἀττικοὶ ἅπαντεσ ἢ κἀκ τοὐμπορίου τινέσ; β.

τί δαὶ τοῦτ’ ἐστὶ πρὸσ σὲ τὸν μάγειρον; α. τῆσ τέχνησ ἡγεμονία τίσ ἐστιν αὕτη σοι, πάτερ, τὸ τῶν ἐδομένων τὰ στόματα προειδέναι. οἱο͂ν Ῥοδίουσ κέκληκασ· εἰσιοῦσι δὸσ εὐθὺσ ἀπὸ θερμοῦ τὴν μεγάλην αὐτοῖσ σπάσαι ἀποζέσασ σίλουρον ἢ λεβίαν, ἐφ’ ᾧ χαριεῖ πολὺ μᾶλλον ἢ μυρίνην προσεγχέασ. β.

ἀστεῖον ὁ σιλουρισμόσ. α. ἂν Βυζαντίουσ, ἀψινθίῳ σφιν δεῦσον ὅσα γ’ ἂν παρατιθῇσ, κάθαλα ποιήσασ πάντα κἀσκοροδισμένα. διὰ γὰρ τὸ πλῆθοσ τῶν παρ’· αὐτοῖσ ἰχθύων πάντεσ βλιχανώδεισ εἰσὶ καὶ μεστοὶ λάπησ. Μένανδροσ δ’ ἐν Τροφωνίῳ· ξένου τὸ δεῖπνόν ἐστιν ὑποδοχή. β. τίνοσ; ποδαποῦ; διαφέρει τῷ μαγείρῳ τοῦτο γάρ. οἱο͂ν τὰ νησιωτικὰ ταυτὶ ξενύδρια, ἐν προσφάτοισ ἰχθυδίοισ τεθραμμένα καὶ παντοδαποῖσ, τοῖσ ἁλμίοισ μὲν οὐ πάνυ ἁλίσκετ’, ἀλλ’ οὕτω παρέργωσ ἅπτεται· τὰσ δ’ ὀνθυλεύσεισ καὶ τὰ κεκαρυκευμένα μᾶλλον προσεδέξατ’.

Ἀρκαδικὸσ τοὐναντίον ἀθάλαττοσ ὢν τοῖσ λοπαδίοισ ἁλίσκεται· Ιὠνικὸσ πλούταξ, ὑποστάσεισ ποιῶν κάνδαυλον, ὑποβινητιῶντα βρώματα.

SEARCH

MENU NAVIGATION