Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

συγγενικός

First/Second declension Adjective; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: συγγενικός

Structure: συγγενικ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: from suggenh/s

Sense

  1. (of a predisposition to disease) congenital or hereditary
  2. of or for kinsmen, between kinfolk
  3. (metaphoric) kindred, of a common kind

Declension

First/Second declension
Masculine Feminine Neuter
SingularNominative συγγενικός συγγενική συγγένικον
Genitive συγγενικοῦ συγγενικῆς συγγενίκου
Dative συγγενικῷ συγγενικῇ συγγενίκῳ
Accusative συγγενικόν συγγενικήν συγγένικον
Vocative συγγενικέ συγγενική συγγένικον
DualN/A/V συγγενικώ συγγενικᾱ́ συγγενίκω
G/D συγγενικοῖν συγγενικαῖν συγγενίκοιν
PluralNominative συγγενικοί συγγενικαί συγγένικα
Genitive συγγενικῶν συγγενικῶν συγγενίκων
Dative συγγενικοῖς συγγενικαῖς συγγενίκοις
Accusative συγγενικούς συγγενικᾱ́ς συγγένικα
Vocative συγγενικοί συγγενικαί συγγένικα
Positive Comparative Superlative
Adjective συγγενικός συγγενικοῦ συγγενικώτερος συγγενικωτεροῦ συγγενικώτατος συγγενικωτατοῦ
Adverb συγγενίκως συγγενικώτερον συγγενικώτατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • λέγονται δὲ φιλίαι συγγενικὴ ἑταιρικὴ κοινωνικὴ ἡ λεγομένη πολιτική. (Aristotle, Eudemian Ethics, Book 7 170:1)
  • ἔστι μὲν συγγενικὴ πολλὰ ἔχουσα εἴδη, ἣ μὲν ὡσ ἀδελφῶν, ἣ δ’ ὡσ πατρὸσ καὶ υἱῶν καὶ γὰρ κατ’ ἀναλογίαν, οἱο͂ν ἡ πατρική, καὶ κατ’ ἀριθμόν, οἱο͂ν ἡ τῶν ἀδελφῶν· (Aristotle, Eudemian Ethics, Book 7 170:2)
  • καὶ ἡ συγγενικὴ δὲ φαίνεται πολυειδὴσ εἶναι, ἠρτῆσθαι δὲ πᾶσα ἐκ τῆσ πατρικῆσ· (Aristotle, Nicomachean Ethics, Book 8 122:2)

Synonyms

  1. congenital or hereditary

  2. kindred

Related

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION