Sense

1. (of a predisposition to disease) congenital or hereditary
2. of or for kinsmen, between kinfolk
3. (metaphoric) kindred, of a common kind

Examples

• ἐπεὶ δὲ Φιλίδησ ὁ ἱπποτρόφοσ αἰτηθεὶσ ὑπ’ αὐτοῦ πῶλον οὐκ ἔδωκεν, ἠπείλησε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ ταχὺ ποιήσειν δούρειον ἵππον, αἰνιξάμενοσ ἐγκλήματα συγγενικὰ καὶ δίκασ τῷ ἀνθρώπῳ πρὸσ οἰκείουσ τινὰσ ταράξειν. (Plutarch, , chapter 5 2:1)
• Ἔστιν ἡ δυσχέρεια ἀθεραπευσία σώματοσ λύπησ παρασκευαστική, ὁ δὲ δυσχερὴσ τοιοῦτόσ τισ, οἱο͂σ λέπραν ἔχων καὶ ἀλφὸν καὶ τοὺσ ὄνυχασ μεγάλουσ περιπατεῖν καὶ φῆσαι ταῦτα εἶναι αὑτῷ συγγενικὰ ἀρρωστήματα· (Theophrastus, Characters, 1:1)
• ὅπλα γὰρ συγγενικὰ καί τάξεισ ἀδελφαὶ καί κοινὰ σημεῖα καί μιᾶσ πόλεωσ εὐανδρία τοσαύτη καί δύναμισ αὐτὴ πρὸσ ἑαυτὴν συνέπιπτεν, ἐπιδεικνυμένη τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν, ὡσ ἐν πάθει γενομένη τυφλόν ἐστι καὶ μανιῶδεσ, ἦν μὲν γὰρ ἤδη καθ’ ἡσυχίαν χρῄζουσιν ἄρχειν καί ἀπολαύειν τῶν κατειργασμένων τὸ πλεῖστον καί κράτιστον ἀρετῇ γῆσ καί θαλάσσησ ὑπήκοον, ἦν δ’ ἔτι τροπαίων καί θριάμβων ἔρωτι βουλομένουσ χαρίζεσθαι καί διψῶντασ ἐμπίπλασθαι Παρθικῶν πολέμων ἢ Γερμανικῶν. (Plutarch, Pompey, chapter 70 2:1)
• διαιρούμενοί τε διχῇ τὰ ἱερὰ καὶ τὰ μὲν αὐτῶν κοινὰ ποιοῦντεσ καὶ πολιτικά, τὰ δὲ ἴδια καὶ συγγενικά, δι’ ἄμφω ταῦτά φασι πολλὴν ἀνάγκην εἶναι τῷ Ῥωμύλῳ ταύτην σέβειν τὴν θεόν. (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, book 2, chapter 65 2:1)
• καὶ γὰρ πάθη συγγενικὰ οὕτω λέγεται καὶ ἄλλαι ὁμοιότητεσ. (Strabo, Geography, book 15, chapter 1 48:11)

Similar forms

• συγγενικὸν (13)
• συγγενικὴν (5)
• συγγενικῶς (4)
• συγγενικὰ (4)
• συγγενικὴ (3)
• συγγενικὰς (3)
• συγγενικῆς (2)
• συγγενικά (1)
• συγγενικοῦ (1)
• συγγενικῶν (1)
• συγγενικόν (1)
• συγγενικήν (1)
• Συγγενικῷ (1)

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary