Ancient Greek-English Dictionary Language

θαλάττιος

First/Second declension Adjective; 이형 Transliteration:

Principal Part: θαλάττιος θαλαττίᾱ θαλάττιον

Structure: θαλαττι (Stem) + ος (Ending)

Sense

  1. Alternative form of θᾰλᾰ́σσῐος ‎(thalássios)

Examples

  • τούτων δὲ ὁ πρόσφατοσ ὕποπτοσ, ἐπειδὴ τοὺσ θαλαττίουσ λαγὼσ θηρεύοντεσ σιτοῦνται· (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 8, book 8, chapter 51 3:4)
  • ἡ δέ, ἄκουσα μέν, εἶπεν δὲ ὅμωσ, αὐτὰσ μὲν εἶναι θαλαττίουσ γυναῖκασ Ὀνοσκελέασ προσαγορευομένασ, τροφὴν δὲ ποιεῖσθαι τοὺσ ἐπιδημοῦντασ, ξένουσ. (Lucian, Verae Historiae, book 2 46:9)
  • τοὺσ ναυάρχουσ ἁ̓π’ ἐκείνων γὰρ ἦρκται τῆσ θέασ’ οἱο͂ν ἀτεχνῶσ θαλαττίουσ τῇ χρόᾳ καὶ βυθίουσ ἑστῶτασ. (Plutarch, De Pythiae oraculis, section 2 3:1)
  • ὅτι δὲ οἱ ἐχῖνοι, λέγω δὲ καὶ τοὺσ χερσαίουσ καὶ τοὺσ θαλαττίουσ, καὶ ἑαυτῶν εἰσι φυλακτικοὶ πρὸσ τοὺσ θηρῶντασ, προβαλλόμενοι τὰσ ἀκάνθασ ὥσπερ τι χαράκωμα, Ιὤν ὁ Χῖοσ μαρτυρεῖ ἐν Φοίνικι ἢ Καινεῖ λέγων οὕτωσ ἀλλ’ ἔν τε χέρσῳ τὰσ λέοντοσ ᾔνεσα ἢ τὰσ ἐχίνου μᾶλλον οἰζυρὰσ τέχνασ· (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 3, book 3, chapter 40 7:3)
  • διόπερ οὐκ ἂν ἁμάρτοι τισ λέγων ὗσ εἶναι θαλαττίουσ τοὺσ θύννουσ. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 64 2:1)

Related

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION