Ancient Greek-English Dictionary Language

θαλάττιος

First/Second declension Adjective; 이형 Transliteration:

Principal Part: θαλάττιος θαλαττίᾱ θαλάττιον

Structure: θαλαττι (Stem) + ος (Ending)

Sense

  1. Alternative form of θᾰλᾰ́σσῐος ‎(thalássios)

Examples

  • καὶ περιληφθείσησ τῆσ κρηπῖδοσ ὅμοιον γίνεται τοῖσ θαλαττίοισ περιγεγραμμένοισ ἐχίνοισ. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 2, book 2, chapter 5211)
  • Παγκράτησ δ’ ὁ Ἀρκὰσ ἐν ἔργοισ θαλαττίοισ τὴν κίχλην πολλοῖσ ὀνόμασί φησι καλεῖσθαι· (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 71 2:5)
  • πρὸσ δὲ τούτοισ Ἕλλησί τε βαρβάρουσ συγκεραννύμενοσ καὶ θαλαττίοισ ἠπειρώτασ, οἳ τέωσ ἀπίστουσ καὶ ἀσυναλλάκτουσ εἶχον ὁμιλίασ, ἐρήμῳ τε γῇ πόλεισ ἐνιδρυόμενοσ καὶ ποταμοὺσ ἐκτρέπων ἐπικλύζοντασ πεδία καὶ τρίβουσ ἐκτέμνων ἀβάτοισ ὄρεσι καὶ τἆλλα μηχανώμενοσ, ὡσ ἅπασα γῆ καὶ θάλαττα κοινὴ ταῖσ ἁπάντων χρείαισ γενήσοιτο. (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, book 1, chapter 41 2:1)
  • ἁγνεύοντεσ δὲ καὶ τὸν ἅλα φεύγουσιν, ὡσ μήτ’ ὄψον προσφέρεσθαι μήτ’ ἄλλο τι ἁλσὶ θαλαττίοισ μεμιγμένον. (Plutarch, Quaestiones Convivales, book 8, 6:2)
  • ὄψῳ τε τὰ πολλὰ λαχάνοισ ἑφθοῖσ τε καὶ ὠμοῖσ, τοῖσ δὲ θαλαττίοισ σπανίωσ. (Diogenes Laertius, Lives of Eminent Philosophers, h, Kef. a'. PUQAGORAS 19:4)

Related

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION