Ancient Greek-English Dictionary

προσκαλέω

ε-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: προσκαλέω προσκαλέσω

Structure: προς (Prefix) + καλέ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to call to, call on, summon
  2. (middle voice, perfect passive) to call to oneself, call to one
  3. (in Attic, of an accuser) to cite or summon to court

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσκαλῶ προσκαλεῖς προσκαλεῖ
Dual προσκαλεῖτον προσκαλεῖτον
Plural προσκαλοῦμεν προσκαλεῖτε προσκαλοῦσιν*
SubjunctiveSingular προσκαλῶ προσκαλῇς προσκαλῇ
Dual προσκαλῆτον προσκαλῆτον
Plural προσκαλῶμεν προσκαλῆτε προσκαλῶσιν*
OptativeSingular προσκαλοῖμι προσκαλοῖς προσκαλοῖ
Dual προσκαλοῖτον προσκαλοίτην
Plural προσκαλοῖμεν προσκαλοῖτε προσκαλοῖεν
ImperativeSingular προσκάλει προσκαλείτω
Dual προσκαλεῖτον προσκαλείτων
Plural προσκαλεῖτε προσκαλούντων, προσκαλείτωσαν
Infinitive προσκαλεῖν
Participle MasculineFeminineNeuter
προσκαλων προσκαλουντος προσκαλουσα προσκαλουσης προσκαλουν προσκαλουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσκαλοῦμαι προσκαλεῖ, προσκαλῇ προσκαλεῖται
Dual προσκαλεῖσθον προσκαλεῖσθον
Plural προσκαλούμεθα προσκαλεῖσθε προσκαλοῦνται
SubjunctiveSingular προσκαλῶμαι προσκαλῇ προσκαλῆται
Dual προσκαλῆσθον προσκαλῆσθον
Plural προσκαλώμεθα προσκαλῆσθε προσκαλῶνται
OptativeSingular προσκαλοίμην προσκαλοῖο προσκαλοῖτο
Dual προσκαλοῖσθον προσκαλοίσθην
Plural προσκαλοίμεθα προσκαλοῖσθε προσκαλοῖντο
ImperativeSingular προσκαλοῦ προσκαλείσθω
Dual προσκαλεῖσθον προσκαλείσθων
Plural προσκαλεῖσθε προσκαλείσθων, προσκαλείσθωσαν
Infinitive προσκαλεῖσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
προσκαλουμενος προσκαλουμενου προσκαλουμενη προσκαλουμενης προσκαλουμενον προσκαλουμενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσκαλέσω προσκαλέσεις προσκαλέσει
Dual προσκαλέσετον προσκαλέσετον
Plural προσκαλέσομεν προσκαλέσετε προσκαλέσουσιν*
OptativeSingular προσκαλέσοιμι προσκαλέσοις προσκαλέσοι
Dual προσκαλέσοιτον προσκαλεσοίτην
Plural προσκαλέσοιμεν προσκαλέσοιτε προσκαλέσοιεν
Infinitive προσκαλέσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
προσκαλεσων προσκαλεσοντος προσκαλεσουσα προσκαλεσουσης προσκαλεσον προσκαλεσοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσκαλέσομαι προσκαλέσει, προσκαλέσῃ προσκαλέσεται
Dual προσκαλέσεσθον προσκαλέσεσθον
Plural προσκαλεσόμεθα προσκαλέσεσθε προσκαλέσονται
OptativeSingular προσκαλεσοίμην προσκαλέσοιο προσκαλέσοιτο
Dual προσκαλέσοισθον προσκαλεσοίσθην
Plural προσκαλεσοίμεθα προσκαλέσοισθε προσκαλέσοιντο
Infinitive προσκαλέσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
προσκαλεσομενος προσκαλεσομενου προσκαλεσομενη προσκαλεσομενης προσκαλεσομενον προσκαλεσομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • Ἀλλὰ ἐκεῖνοσ ἑκὼν προσίεταί με καὶ προσκαλεῖται, ἡ Ἀθηνᾶ δὲ ὑφορᾶται ἀεί, καί ποτε ἐγὼ μὲν ἄλλωσ παρέπτην πλησίον ἔχων τὴν λαμπάδα, ἡ δέ, εἴ μοι πρόσει, φησί, νὴ τὸν πατέρα, τῷ δορατίῳ σε διαπείρασα ἢ τοῦ ποδὸσ λαβομένη καὶ ἐσ τὸν Τάρταρον ἐμβαλοῦσα ἢ αὐτὴ διασπασαμένη διαφθερῶ. (Lucian, Dialogi deorum, 2:6)
  • [οὗ]τοσ προσκαλεῖται μὲν περιὼν πάντασ ἀνθρώπουσ, τῶν δ’ ὅσοι μὲν [ἂν] μὴ διδῶσιν αὐ[τῷ] ἀργύριον, κρίν[ει καὶ] κατηγορεῖ, ὁπ[όσοι] δ’ ἂν ἐθέλωσιν [ἀπο]τίνειν, ἀφίησιν, [τὸ] δ’ ἀργύριον Θεο[μνή]στῳ δίδωσιν· (Hyperides, Speeches, 9:2)
  • "ἢ πολλὰ μὲν ἔπεστι καὶ συνεπιφαίνεται, κινεῖ δ’ οὐδὲν οὐδὲ προσκαλεῖται τὸν ἔρωτα; (Plutarch, Amatorius, section 2115)
  • "καὶ ἀπὸ ταύτησ συλλογιζομένοισ ἀπέχει ὁ ἥλιοσ τῆσ σελήνησ πλέον ἢτετρακισχιλίασ τριάκοντα μυριάδασ οὕτωσ ἀπῴκισται τοῦ ἡλίου διὰ βάροσ καὶ τοσοῦτο τῇ γῇ προσκεχώρηκεν, ὥστε, εἰ τοῖσ τόποισ τὰσ οὐσίασ διαιρετέον, ἡ γῆσ μοῖρα καὶ ὡρ́α προσκαλεῖται σελήνην καὶ τοῖσ περὶ γῆν πράγμασι καὶ σώμασιν ἐπίδικὸσ ἐστι κατ’ ἀγχιστείαν καὶ γειτνίασιν. (Plutarch, De faciae quae in orbe lunae apparet, section 10 1:5)
  • ἀνθρώπῳ νηκτόν, ὃ μὴ πέτραισ προσέχεται καὶ προσπέφυκεν, οὐδ’ ἁλώσιμον ἄνευ πραγματείασ, ὡσ λύκοισ μὲν ὄνοι καὶ μέροψι μέλισσαι χελιδόσι δὲ τέττιγεσ, ἐλάφοισ δ’ ὄφεισ ἀγόμενοι ῥᾳδίωσ ὑπ’ αὐτῶν ᾗ καὶ τοὔνομα πεποίηται παρώνυμον οὐ τῆσ ἐλαφρότητοσ ἀλλὰ τῆσ ἕλξεωσ τοῦ ὄφεωσ,, καὶ τὸ πρόβατον προσκαλεῖται τῷ ποδὶ τὸν λύκον· (Plutarch, De sollertia animalium, chapter, section 24 1:1)
  • εἰ δέ τι δεῖ καὶ παραδείγμασι χρῆσθαι, μή τισ ἀναπόδεικτα δόξῃ λέγειν ἡμᾶσ, ποιήσω καὶ τοῦτο, προχειρισάμενοσ τὸν ὑπὲρ Εὐφιλήτου λόγον, ἐν ᾇ τὸν Ἐρχιέων δῆμον εἰσ τὸ δικαστήριον προσκαλεῖταί τισ τῶν ἀποψηφισθέντων ὡσ ἀδίκωσ τῆσ πολιτείασ ἀπελαυνόμενοσ. (Dionysius of Halicarnassus, chapter 16 2:1)

Synonyms

  1. to call to

  2. to call to oneself

  3. to cite or summon to court

Derived

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION