Ancient Greek-English Dictionary Language

μόναρχος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: μόναρχος μόναρχη μόναρχον

Structure: μοναρχ (Stem) + ος (Ending)

Sense

  1. one who rules alone, a monarch, sovereign
  2. sovereign
  3. Dictator

Examples

  • ὦ ταὶ λιπαραὶ καὶ ἰοστέφανοι καὶ ἀριζήλωτοι Ἀθῆναι, δείξατε τὸν τῆσ Ἑλλάδοσ ὑμῖν καὶ τῆσ γῆσ τῆσδε μόναρχον. (Aristotle, Choral, anapests13)
  • ἀλλὰ καὶ σκᾶπτον μόναρχον καὶ θρόνοσ, ᾧ ποτε Κρηθεί̈δασ ἐγκαθίζων ἱππόταισ εὔθυνε λαοῖσ δίκασ, τὰ μὲν ἄνευ ξυνᾶσ ἀνίασ λῦσον ἄμμιν, μή τι νεώτερον ἐξ αὐτῶν ἀναστάῃ κακόν. (Pindar, Odes, pythian odes, pythian 4 47:1)
  • οὕτω δὴ τύραννόσ τε γέγονε, φαμέν, καὶ βασιλεὺσ καὶ ὀλιγαρχία καὶ ἀριστοκρατία καὶ δημοκρατία, δυσχερανάντων τῶν ἀνθρώπων τὸν ἕνα ἐκεῖνον μόναρχον, καὶ ἀπιστησάντων μηδένα τῆσ τοιαύτησ ἀρχῆσ ἄξιον ἂν γενέσθαι ποτέ, ὥστε ἐθέλειν καὶ δυνατὸν εἶναι μετ’ ἀρετῆσ καὶ ἐπιστήμησ ἄρχοντα τὰ δίκαια καὶ ὅσια διανέμειν ὀρθῶσ πᾶσιν, λωβᾶσθαι δὲ καὶ ἀποκτεινύναι καὶ κακοῦν ὃν ἂν βουληθῇ ἑκάστοτε ἡμῶν· (Plato, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, 267:2)
  • νῦν δ’, ἐπεὶ τοὺσ Μυσούσ τε οἱ Ῥωμαῖοι τῆσ Ἰλλυρίδοσ ἡγοῦνται, καὶ τὸ σύγγραμμά μοι τοῦτο Ἰλλυρικόν ἐστιν, ὡσ ἂν εἰή τὸ σύγγραμμα ἐντελέσ, ἐδόκει προειπεῖν ὅτι καὶ Μυσοὺσ Λεύκολλόσ τε τῷ δήμῳ στρατηγῶν ἐπέδραμε καὶ Τιβέριοσ εἷλε κατὰ τὴν μόναρχον ἐξουσίαν. (Appian, The Foreign Wars, chapter 5 6:7)
  • Ἔργον τε οὐδὲν ἀηδὲσ ἀπῆν, μέχρι τῶνδε τῶν στασιάρχων εἷσ ἔτει πεντηκοστῷ μάλιστα ἀπὸ Γράκχου, Κορνήλιοσ Σύλλασ, κακῷ τὸ κακὸν ἰώμενοσ μόναρχον αὑτὸν ἀπέφηνεν ἐπὶ πλεῖστον· (Appian, The Civil Wars, book 1, PROOIMION 3:1)

Related

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION