κωμικός
First/Second declension Adjective;
Transliteration:
Principal Part:
κωμικός
κωμική
κωμικόν
Structure:
κωμικ
(Stem)
+
ος
(Ending)
Declension
First/Second declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- μέμνημαι γοῦν, ἔφη, καὶ κωμικῶν τινων ἰαμβείων παρ’ ὑμῶν μαθών, τοῖσ γὰρ λάλοισ ἐξ ἄκρου ἡ γλῶττα πᾶσὶν ἐστι τετρυπημένη. (Lucian, Hercules, 5:3)
- σὺ δὲ ἢν πεισθῇσ τοῖσ εἰρημένοισ, καὶ δὴ παρεῖναι νόμιζε οἷπερ ἐξ ἀρχῆσ ἐπόθεισ ἐλθεῖν, καὶ οὐδέν σε κωλύσει ἑπόμενον τοῖσ νόμοισ ἔν τε τοῖσ δικαστηρίοισ κρατεῖν καὶ ἐν τοῖσ πλήθεσιν εὐδοκιμεῖν καὶ ἐπέραστον εἶναι καὶ γαμεῖν οὐ γραῦν τινα τῶν κωμικῶν, καθάπερ ὁ νομοθέτησ καὶ διδάσκαλοσ, ἀλλὰ καλλίστην γυναῖκα τὴν Ῥητορικήν, ὡσ τὸ τοῦ Πλάτωνοσ ἐκεῖνο πτηνὸν ἁρ́μα ἐλαύνοντα φέρεσθαι σοὶ μᾶλλον πρέπειν περὶ σεαυτοῦ εἰπεῖν ἢ ἐκείνῳ περὶ τοῦ Διόσ· (Lucian, Rhetorum praeceptor, (no name) 15:2)
- "συμπόσιά τε ἀντία ἀλλήλων ἐν αὐτοῖσ τραγικῶν τε καὶ κωμικῶν καὶ σατυρικῶν ζῴων ἀληθινὸν ἐχόντων ἱματισμόν, οἷσ παρέκειτο καὶ ποτήρια χρυσᾶ, κατὰ μέσον δὲ τῶν ἄντρων νύμφαι ἐλείφθησαν, ἐν αἷσ ἔκειντο Δελφικοὶ χρυσοῖ τρίποδεσ ὑποστήματ’ ἔχοντεσ, κατὰ δὲ τὸν ὑψηλότατον τόπον τῆσ ὀροφῆσ ἀετοὶ κατὰ πρόσωπον ἦσαν ἀλλήλων χρυσοῖ, πεντεκαιδεκαπήχεισ τὸ μέγεθοσ, ἔκειντο δὲ κλῖναι χρυσαῖ σφιγγόποδεσ ἐν ταῖσ δυσὶ πλευραῖσ ἑκατόν ἡ γὰρ κατὰ πρόσωπον ἁψὶσ ἀφεῖτ’ ἀναπεπταμένη. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 5, book 5, chapter 19 3:85)
- ἀλλὰ μὴν οὐδ’ ὧν ὁ Πλάτων εἴρηκε περὶ Σωκράτουσ τῶν κωμικῶν τισ εἴρηκεν, οὔθ’ ὅτι μαίασ βλοσυρᾶσ υἱὸσ ἦν οὔθ’ ὅτι Ξανθίππη χαλεπὴ ἦν γυνή, ἥτισ καὶ νιπτῆρασ αὐτοῦ κατέχει τῆσ κεφαλῆσ, οὔθ’ ὡσ Ἀλκιβιάδῃ συνεκοιμήθη ὑπὸ τὴν αὐτὴν γενόμενοσ χλαῖναν. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 5, book 5, chapter 611)
- πεφύκασι δ’ οἱ πλεῖστοι τῶν φιλοσόφων τῶν κωμικῶν κακήγοροι μᾶλλον εἶναι, εἴ γε καὶ Αἰσχίνησ ὁ Σωκρατικὸσ ἐν μὲν τῷ Τηλαύγει Κριτόβουλον τὸν Κρίτωνοσ ἐπ’ ἀμαθίᾳ καὶ ῥυπαρότητι βίου κωμῳδεῖ, τὸν δὲ Τηλαύγην αὐτὸν ἱματίου μὲν φορήσεωσ καθ’ ἡμέραν ἡμιωβέλιον κναφεῖ τελοῦντα μισθόν, κωδίῳ δὲ ἐζωσμένον καὶ τὰ ὑποδήματα σπαρτίοισ ἐνημμένον σαπροῖσ, εὐτελέστατον ὄντα ῥήτορα οὐ μετρίωσ διαγελᾷ. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 5, book 5, chapter 621)