Ancient Greek-English Dictionary Language

κτήσιος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: κτήσιος κτήσιᾱ κτήσιον

Structure: κτησι (Stem) + ος (Ending)

Etym.: kta/omai

Sense

  1. belonging to property, property, of one's own flock
  2. belonging to one's house, the protector of property, of

Examples

  • κἂν εἰσίῃ τισ Κτησίασ ἢ συκοφάντησ ἄλλοσ, οἰμώζων καθεδεῖται· (Aristophanes, Acharnians, Choral, strophe 14)
  • Κτησίασ δὲ ὁ Κνίδιοσ καὶ ἱστορεῖ ὅπωσ ἕψεται τὸ βασιλικὸν τοῦτο ὕδωρ καὶ ὅπωσ ἐναποτιθέμενον τοῖσ ἀγγείοισ φέρεται τῷ βασιλεῖ, λέγων αὐτὸ καὶ ἐλαφρότατον καὶ ἥδιστον εἶναι. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 2, book 2, chapter 23 1:2)
  • Κτησίασ δ’ ἐν Καρμανίᾳ φησὶ γίνεσθαι ἔλαιον ἀκάνθινον, ᾧ χρῆσθαι βασιλέα· (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 2, book 2, chapter 74 1:5)
  • ἐπεὶ δὲ Δείνων μὲν ἐν τῷ πολέμῳ συντελεσθῆναι τὴν ἐπιβουλὴν εἴρηκε, Κτησίασ δὲ ὕστερον, ὃν οὔτε ἀγνοεῖν τὸν χρόνον εἰκόσ ἐστι παρόντα ταῖσ πράξεσιν, οὔτε ἑκὼν αἰτίαν εἶχεν ἐκ τοῦ χρόνου μεταστῆσαι τὸ ἔργον, ὡσ ἐπράχθη διηγούμενοσ, οἱᾶ πάσχει πολλάκισ ὁ λόγοσ αὐτοῦ πρὸσ τὸ μυθῶδεσ καὶ δραματικὸν ἐκτρεπόμενοσ τῆσ ἀληθείασ, τοῦτο μὲν ἣν ἐκεῖνοσ ἀπέδωκε χώραν ἕξει. (Plutarch, Artaxerxes, chapter 6 6:1)
  • Κύρῳ δὲ γενναῖον ἵππον, ἄστομον δὲ καὶ ὑβριστὴν ἐλαύνοντι, Πασακᾶν καλούμενον, ὡσ Κτησίασ φησίν, ἀντεξήλασεν ὁ Καδουσίων ἄρχων Ἀρταγέρσησ μέγα βοῶν, "ὦ τὸ κάλλιστον ἐν Πέρσαισ ὄνομα Κύρου καταισχύνων, ἀδικώτατε ἀνδρῶν καὶ ἀφρονέστατε, κακοὺσ μὲν Ἕλληνασ ἔρχῃ κακὴν ὁδὸν ἄγων ἐπὶ τὰ Περσῶν ἀγαθά, δεσπότην δὲ σεαυτοῦ καὶ ἀδελφὸν ἐλπίζων ἀναιρήσειν, ὃσ σοῦ μυριάκισ μυρίουσ δούλουσ ἔχει κρείσσονασ. (Plutarch, Artaxerxes, chapter 9 1:2)

Synonyms

  1. belonging to property

Related

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION