Ancient Greek-English Dictionary Language

κεράννῡμι

-νυμι athematic Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: κεράννῡμι κεράσω ἐκέρασα κέκραμαι ἐκράθην

Structure: κεράννῡ (Stem) + μι (Ending)

Etym.: kera/w

Sense

  1. I mix, mingle, blend
  2. I temper, cool by mixing
  3. I compound
  4. (grammar, passive) I coalesce by crasis
  5. I multiply into

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κεράννῡμι κεράννῡς κεράννῡσιν*
Dual κεράννῡτον κεράννῡτον
Plural κεράννῡμεν κεράννῡτε κεραννῡ́ᾱσιν*
SubjunctiveSingular κεραννῡ́ω κεραννῡ́ῃς κεραννῡ́ῃ
Dual κεραννῡ́ητον κεραννῡ́ητον
Plural κεραννῡ́ωμεν κεραννῡ́ητε κεραννῡ́ωσιν*
OptativeSingular κεραννῡ́οιμι κεραννῡ́οις κεραννῡ́οι
Dual κεραννῡ́οιτον κεραννῡοίτην
Plural κεραννῡ́οιμεν κεραννῡ́οιτε κεραννῡ́οιεν
ImperativeSingular κεράννῡ κεραννῡ́τω
Dual κεράννῡτον κεραννῡ́των
Plural κεράννῡτε κεραννῡ́ντων
Infinitive κεραννῡ́ναι
Participle MasculineFeminineNeuter
κεραννῡ̄ς κεραννῡντος κεραννῡ̄σα κεραννῡ̄σης κεραννῡν κεραννῡντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κεράννῡμαι κεράννῡσαι κεράννῡται
Dual κεράννῡσθον κεράννῡσθον
Plural κεραννῡ́μεθα κεράννῡσθε κεράννῡνται
SubjunctiveSingular κεραννῡ́ωμαι κεραννῡ́ῃ κεραννῡ́ηται
Dual κεραννῡ́ησθον κεραννῡ́ησθον
Plural κεραννῡώμεθα κεραννῡ́ησθε κεραννῡ́ωνται
OptativeSingular κεραννῡοίμην κεραννῡ́οιο κεραννῡ́οιτο
Dual κεραννῡ́οισθον κεραννῡοίσθην
Plural κεραννῡοίμεθα κεραννῡ́οισθε κεραννῡ́οιντο
ImperativeSingular κεράννῡσο κεραννῡ́σθω
Dual κεράννῡσθον κεραννῡ́σθων
Plural κεράννῡσθε κεραννῡ́σθων
Infinitive κεράννῡσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
κεραννῡμενος κεραννῡμενου κεραννῡμενη κεραννῡμενης κεραννῡμενον κεραννῡμενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κεράσω κεράσεις κεράσει
Dual κεράσετον κεράσετον
Plural κεράσομεν κεράσετε κεράσουσιν*
OptativeSingular κεράσοιμι κεράσοις κεράσοι
Dual κεράσοιτον κερασοίτην
Plural κεράσοιμεν κεράσοιτε κεράσοιεν
Infinitive κεράσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
κερασων κερασοντος κερασουσα κερασουσης κερασον κερασοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κεράσομαι κεράσει, κεράσῃ κεράσεται
Dual κεράσεσθον κεράσεσθον
Plural κερασόμεθα κεράσεσθε κεράσονται
OptativeSingular κερασοίμην κεράσοιο κεράσοιτο
Dual κεράσοισθον κερασοίσθην
Plural κερασοίμεθα κεράσοισθε κεράσοιντο
Infinitive κεράσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
κερασομενος κερασομενου κερασομενη κερασομενης κερασομενον κερασομενου
Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κραθήσομαι κραθήσῃ κραθήσεται
Dual κραθήσεσθον κραθήσεσθον
Plural κραθησόμεθα κραθήσεσθε κραθήσονται
OptativeSingular κραθησοίμην κραθήσοιο κραθήσοιτο
Dual κραθήσοισθον κραθησοίσθην
Plural κραθησοίμεθα κραθήσοισθε κραθήσοιντο
Infinitive κραθήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
κραθησομενος κραθησομενου κραθησομενη κραθησομενης κραθησομενον κραθησομενου

Imperfect tense

Aorist tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐκέρασα ἐκέρασας ἐκέρασεν*
Dual ἐκεράσατον ἐκερασάτην
Plural ἐκεράσαμεν ἐκεράσατε ἐκέρασαν
SubjunctiveSingular κεράσω κεράσῃς κεράσῃ
Dual κεράσητον κεράσητον
Plural κεράσωμεν κεράσητε κεράσωσιν*
OptativeSingular κεράσαιμι κεράσαις κεράσαι
Dual κεράσαιτον κερασαίτην
Plural κεράσαιμεν κεράσαιτε κεράσαιεν
ImperativeSingular κέρασον κερασάτω
Dual κεράσατον κερασάτων
Plural κεράσατε κερασάντων
Infinitive κεράσαι
Participle MasculineFeminineNeuter
κερασᾱς κερασαντος κερασᾱσα κερασᾱσης κερασαν κερασαντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐκερασάμην ἐκεράσω ἐκεράσατο
Dual ἐκεράσασθον ἐκερασάσθην
Plural ἐκερασάμεθα ἐκεράσασθε ἐκεράσαντο
SubjunctiveSingular κεράσωμαι κεράσῃ κεράσηται
Dual κεράσησθον κεράσησθον
Plural κερασώμεθα κεράσησθε κεράσωνται
OptativeSingular κερασαίμην κεράσαιο κεράσαιτο
Dual κεράσαισθον κερασαίσθην
Plural κερασαίμεθα κεράσαισθε κεράσαιντο
ImperativeSingular κέρασαι κερασάσθω
Dual κεράσασθον κερασάσθων
Plural κεράσασθε κερασάσθων
Infinitive κεράσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
κερασαμενος κερασαμενου κερασαμενη κερασαμενης κερασαμενον κερασαμενου
Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐκράθην ἐκράθης ἐκράθη
Dual ἐκράθητον ἐκραθήτην
Plural ἐκράθημεν ἐκράθητε ἐκράθησαν
SubjunctiveSingular κράθω κράθῃς κράθῃ
Dual κράθητον κράθητον
Plural κράθωμεν κράθητε κράθωσιν*
OptativeSingular κραθείην κραθείης κραθείη
Dual κραθείητον κραθειήτην
Plural κραθείημεν κραθείητε κραθείησαν
ImperativeSingular κράθητι κραθήτω
Dual κράθητον κραθήτων
Plural κράθητε κραθέντων
Infinitive κραθῆναι
Participle MasculineFeminineNeuter
κραθεις κραθεντος κραθεισα κραθεισης κραθεν κραθεντος

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • δεῦρο γάμον κεράσωμεν, ἐπεὶ Κυθέρεια κελεύει· (Colluthus, Rape of Helen, book 1142)
  • κέρασον ἄκρατον, εὐφρανεῖ τὴν νύχθ’ ὅλην ἐκλεγομένασ ὅ τι ἂν μάλιστ’ ὀσμὴν ἔχῃ. (Aristotle, Ecclesiazusae, Episode6)
  • μεῖξον δ’ ἡμᾶσ τοὺσ Ἕλληνασ πάλιν ἐξ ἀρχῆσ φιλίασ χυλῷ καὶ συγγνώμῃ τινὶ πρᾳοτέρᾳ κέρασον τὸν νοῦν· (Aristotle, Peace, Lyric-Scene, anapests7)
  • "ἐάν τισ κεράσῃ σκληρὸν καὶ εὐόσμον μαλακῷ καὶ ἀόσμῳ, καθάπερ τὸν Ἡρακλεώτην καὶ τὸν Ἐρυθραῖον, τοῦ μὲν τὴν μαλακότητα, τοῦ δὲ τὴν εὐοσμίαν παρεχομένου. (Athenaeus, The Deipnosophists, book 1, chapter 58 2:1)
  • Φιλόχοροσ δέ φησιν Ἀμφικτύονα τὸν Ἀθηναίων βασιλέα μαθόντα παρὰ Διονύσου τὴν τοῦ οἴνου κρᾶσιν πρῶτον κεράσαι. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 2, book 2, chapter 71)

Synonyms

  1. I mix

  2. I compound

  3. I multiply into

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION