ἐνιαυτός
Second declension Noun; Masculine
자동번역
Transliteration:
Principal Part:
ἐνιαυτός
ἐνιαυτοῦ
Structure:
ἐνιαυτ
(Stem)
+
ος
(Ending)
Etym.: e)/nos annus
Declension
Second declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- Καὶ εἶπεν ὁ Θεόσ. γενηθήτωσαν φωστῆρεσ ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ εἰσ φαῦσιν ἐπὶ τῆσ γῆσ, τοῦ διαχωρίζειν ἀνὰ μέσον τῆσ ἡμέρασ καὶ ἀνὰ μέσον τῆσ νυκτόσ. καὶ ἔστωσαν εἰσ σημεῖα καὶ εἰσ καιροὺσ καὶ εἰσ ἡμέρασ καὶ εἰσ ἐνιαυτούσ. (Septuagint, Liber Genesis 1:14)
- αἱ μὲν γὰρ τῶν ἄλλων τεχνῶν καταλήψεισ καὶ ἡμέρασ καὶ νύκτασ καὶ μῆνασ καὶ ἐνιαυτοὺσ πολλάκισ ἀσυγγύμναστοι μένουσιν, καὶ ὅμωσ οὐκ ἀπόλλυνται παρὰ τοῖσ κεκτημένοισ αἱ τέχναι, ἡ δὲ τοῦ παρασίτου κατάληψισ ^ εἰ μὴ καθ’ ἡμέραν εἰή ἐν γυμνασίᾳ, ἀπόλλυσιν οὐ μόνον, οἶμαι, τὴν τέχνην, ἀλλὰ καὶ αὐτὸν τὸν τεχνίτην. (Lucian, De parasito sive artem esse parasiticam, (no name) 6:2)
- οἵ ῥα τότ’ ἀλλήλοισι χόλον θυμαλγέ’ ἔχοντεσ συνεχέωσ ἐμάχοντο δέκα πλείουσ ἐνιαυτούσ· (Hesiod, Theogony, Book Th. 60:7)
- ἀποσείονται δὲ λύπασ χρονίουσ τ’ ἐτῶν παλαιῶν ἐνιαυτοὺσ ἱερᾶσ ὑπὸ τιμᾶσ. (Aristophanes, Frogs, Parodos, antistrophe 14)
- ἦλθ’, ἦλθε χελιδὼν καλὰσ ὡρ͂ασ ἄγουσα, καὶ καλοὺσ ἐνιαυτούσ, ἐπὶ γαστέρα λευκά, κἠπὶ νῶτα μέλαινα, παλάθαν σὺ προκύκλει ἐκ πίονοσ οἴκου οἴνου τε δέπαστρον τυρῶν· (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 8, book 8, chapter 60 1:1)