ἐκβιάζω
Non-contract Verb;
Transliteration:
Principal Part:
ἐκβιάζω
Structure:
ἐκ
(Prefix)
+
βιάζ
(Stem)
+
ω
(Ending)
Sense
- to force out, forced from
Conjugation
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- τῶν δὲ ἡμερῶν τῇ τελευταίᾳ σχεδὸν ὑπὸ πάντων τῶν πολιτῶν προπεμφθεὶσ εἰσ οἶκον, ἤκουσεν ὅτι Μαρκέλλῳ πολλοὶ συνήθεισ καὶ δυνατοὶ προσπεσόντεσ ἐν τῷ ταμιείῳ καὶ περιέχοντεσ ἐκβιάζονται γράψαι τινὰ δόσιν χρημάτων ὀφειλομένων, ἦν δὲ ὁ Μάρκελλοσ ἐκ παίδων φίλοσ τῷ Κάτωνι, καὶ σὺν ἐκείνῳ βέλτιστοσ ἄρχων, αὐτὸσ δὲ καθ’ αὑτὸν ἀγώγιμοσ ὑπ’ αἰδοῦσ τοῖσ δεομένοισ, καὶ κατάντησ πρὸσ πᾶσαν χάριν, εὐθὺσ οὖν ὁ Κάτων ἐπιστρέψασ καὶ τὸν Μάρκελλον εὑρὼν ἐκβεβιασμένον γράψαι τὴν δόσιν, ᾔτησε τὰσ δέλτουσ καὶ ἀπήλειψεν, αὐτοῦ παρεστῶτοσ σιωπῇ· (Plutarch, Cato the Younger, chapter 18 3:1)
- ὥσπερ γὰρ οἱ ἵπποι θᾶσσον ὑπὸ τοῖσ ἁρ́μασιν ἢ καθ’ αὑτοὺσ ἐλαυνόμενοι θέουσιν, οὐχ ὅτι μᾶλλον ἐμπίπτοντεσ ἐκβιάζονται τὸν ἀέρα τῷ πλήθει ῥηγνύμενον, ἀλλ’ ὅτι συνεκκαίει τὸν θυμὸν ἡ μετ’ ἀλλήλων ἅμιλλα καὶ τὸ φιλόνεικον, οὕτωσ ᾤετο τοὺσ ἀγαθοὺσ ζῆλον ἀλλήλοισ καλῶν ἔργων ἐνιέντασ ὠφελιμωτάτουσ εἰσ κοινὸν ἔργον εἶναι καὶ προθυμοτάτουσ. (Plutarch, Pelopidas, chapter 19 4:1)
- ἢ γὰρ ἐν οἷσ βλάπτουσι τοὺσ ἐλάττονασ ἐκβιάζονται φεύγειν τὴν πόλιν ἢ περὶ ὧν διαφέρονται πρὸσ ἀλλήλουσ οὐκ ἀξιοῦντεσ ἐν τοῖσ πολίταισ ἔχειν ἔλαττον ἐπάγονται τοὺσ κρείττονασ· (Plutarch, Praecepta gerendae reipublicae, chapter, section 19 5:2)
Derived
- ἀποβιάζομαι (to force away, to be forced away or back, to use force)
- βιάζω (to constrain, to be hard pressed or overpowered, suffer violence)
- εἰσβιάζομαι (to force one's way into, to force oneself into, ship)
- καταβιάζομαι (to constrain, to be forced)
- παραβιάζομαι (to use violence to)
- προβιάζομαι (to force, through)
- προσβιάζομαι (to compel, constrain, to be forced or hard pressed)
- συμβιάζομαι (to be forced together, to be reduced or extorted by force)