ἐκβιάζω
Non-contract Verb;
Transliteration:
Principal Part:
ἐκβιάζω
Structure:
ἐκ
(Prefix)
+
βιάζ
(Stem)
+
ω
(Ending)
Sense
- to force out, forced from
Conjugation
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- καλέσασ δὲ Δαμοτέλη τὸν ἐπὶ τῆσ κρυπτείασ τεταγμένον, ὁρᾶν ἐκέλευσε καὶ ζητεῖν ὅπωσ ἔχει τὰ κατὰ νώτου καὶ κύκλῳ τῆσ παρατάξεωσ, τοῦ δὲ Δαμοτέλουσ ἡ̓͂ν γὰρ, ὡσ λέγεται, χρήμασιν πρότερον ὑπ’ Ἀντιγόνου διεφθαρμένοσ ἀμελεῖν̓ ἐκείνων εἰπόντοσ ὡσ καλῶσ ἐχόντων, τοῖσ δὲ συνάπτουσιν ἐξ ἐναντίασ προσέχειν καὶ τούτουσ ἀμύνεσθαι, πιστεύσασ ἐπὶ τὸν Ἀντίγονον ἐχώρει, καὶ τῇ ῥύμῃ τῶν περὶ αὐτὸν Σπαρτιατῶν ὠσάμενοσ τὴν φάλαγγα τῶν Μακεδόνων ἐπὶ πέντε που σταδίουσ ὑποχωρούντων ἐκβιαζόμενοσ καὶ κρατῶν ἠκολούθησεν. (Plutarch, Cleomenes, chapter 28 3:1)
- τοῦτο ποσάκισ Ἀλέξανδροσ εἶπε βαλλόμενοσ, ἐκβιαζόμενοσ; (Plutarch, De Alexandri magni fortuna aut virtute, chapter 1, section 12 3:3)
- ἄνωθεν ἐπισκιάζειν, ἵνα κρίνῃ δικαίωσ ἡ δέ γε δυσωπία τοῖσ ἀτόνοισ καὶ ἀνάνδροισ ἐπικειμένη καὶ πρὸσ μηδὲν ἀνανεῦσαι μηδ’ ἀντειπεῖν ἰσχύουσα, καὶ δικάζοντασ ἀποτρέπει τοῦ δικαίου καὶ συμβουλεύοντασ ἐπιστομίζει καὶ λέγειν πολλὰ καὶ πράττειν ἀναγκάζει τῶν ἀβουλήτων ὁ δ’ ἀγνωμονέστατοσ ἀεὶ τοῦ τοιούτου δεσπότησ ἐστὶ καὶ κρατεῖ, τῷ μὴ αἰδεῖσθαι τὸ αἰδούμενον ἐκβιαζόμενοσ. (Plutarch, De vitioso pudore, section 3 4:1)
- ἐπεὶ δὲ τὸν περὶ τοῦ διοικισμοῦ νόμον οἱ δήμαρχοι προθέντεσ αὖθισ ἐπὶ τὴν ψῆφον ἐκάλουν τὸν δῆμον, ὁ δὲ Κάμιλλοσ οὐδεμιᾶσ ἀπεχθείασ οὐδὲ παρρησίασ φεισάμενοσ ἐφάνη μάλιστα πάντων ἐκβιαζόμενοσ τοὺσ πολλούσ, τὸν μὲν νόμον ἄκοντεσ ἀπεψηφίσαντο, τὸν δὲ Κάμιλλον δι’ ὀργῆσ εἶχον, ὥστε καὶ δυστυχήσαντοσ αὐτοῦ περὶ τὰ οἰκεῖα τῶν γὰρ υἱῶν ἀπέβαλε τὸν ἕτερον νοσήσαντα μηδὲν οἴκτῳ τῆσ ὀργῆσ ὑφέσθαι. (Plutarch, Camillus, chapter 11 1:2)
- ἐκβιαζόμενοσ δὲ ὑπὸ τῆσ ἀπορίασ, ἀναβὰσ εἰσ Λυδίαν εὐθὺσ ἐπορεύετο εἰσ τὴν οἰκίαν τοῦ Κύρου, καὶ φράζειν προσέταξεν ὅτι Καλλικρατίδασ ὁ ναύαρχοσ ἥκει διαλεχθῆναι βουλόμενοσ αὐτῷ. (Plutarch, , chapter 6 4:3)
Derived
- ἀποβιάζομαι (to force away, to be forced away or back, to use force)
- βιάζω (to constrain, to be hard pressed or overpowered, suffer violence)
- εἰσβιάζομαι (to force one's way into, to force oneself into, ship)
- καταβιάζομαι (to constrain, to be forced)
- παραβιάζομαι (to use violence to)
- προβιάζομαι (to force, through)
- προσβιάζομαι (to compel, constrain, to be forced or hard pressed)
- συμβιάζομαι (to be forced together, to be reduced or extorted by force)