Ancient Greek-English Dictionary Language

ἐκβιάζω

Non-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: ἐκβιάζω

Structure: ἐκ (Prefix) + βιάζ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to force out, forced from

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐκβιάζω ἐκβιάζεις ἐκβιάζει
Dual ἐκβιάζετον ἐκβιάζετον
Plural ἐκβιάζομεν ἐκβιάζετε ἐκβιάζουσιν*
SubjunctiveSingular ἐκβιάζω ἐκβιάζῃς ἐκβιάζῃ
Dual ἐκβιάζητον ἐκβιάζητον
Plural ἐκβιάζωμεν ἐκβιάζητε ἐκβιάζωσιν*
OptativeSingular ἐκβιάζοιμι ἐκβιάζοις ἐκβιάζοι
Dual ἐκβιάζοιτον ἐκβιαζοίτην
Plural ἐκβιάζοιμεν ἐκβιάζοιτε ἐκβιάζοιεν
ImperativeSingular ἐκβίαζε ἐκβιαζέτω
Dual ἐκβιάζετον ἐκβιαζέτων
Plural ἐκβιάζετε ἐκβιαζόντων, ἐκβιαζέτωσαν
Infinitive ἐκβιάζειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἐκβιαζων ἐκβιαζοντος ἐκβιαζουσα ἐκβιαζουσης ἐκβιαζον ἐκβιαζοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐκβιάζομαι ἐκβιάζει, ἐκβιάζῃ ἐκβιάζεται
Dual ἐκβιάζεσθον ἐκβιάζεσθον
Plural ἐκβιαζόμεθα ἐκβιάζεσθε ἐκβιάζονται
SubjunctiveSingular ἐκβιάζωμαι ἐκβιάζῃ ἐκβιάζηται
Dual ἐκβιάζησθον ἐκβιάζησθον
Plural ἐκβιαζώμεθα ἐκβιάζησθε ἐκβιάζωνται
OptativeSingular ἐκβιαζοίμην ἐκβιάζοιο ἐκβιάζοιτο
Dual ἐκβιάζοισθον ἐκβιαζοίσθην
Plural ἐκβιαζοίμεθα ἐκβιάζοισθε ἐκβιάζοιντο
ImperativeSingular ἐκβιάζου ἐκβιαζέσθω
Dual ἐκβιάζεσθον ἐκβιαζέσθων
Plural ἐκβιάζεσθε ἐκβιαζέσθων, ἐκβιαζέσθωσαν
Infinitive ἐκβιάζεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἐκβιαζομενος ἐκβιαζομενου ἐκβιαζομενη ἐκβιαζομενης ἐκβιαζομενον ἐκβιαζομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • καλέσασ δὲ Δαμοτέλη τὸν ἐπὶ τῆσ κρυπτείασ τεταγμένον, ὁρᾶν ἐκέλευσε καὶ ζητεῖν ὅπωσ ἔχει τὰ κατὰ νώτου καὶ κύκλῳ τῆσ παρατάξεωσ, τοῦ δὲ Δαμοτέλουσ ἡ̓͂ν γὰρ, ὡσ λέγεται, χρήμασιν πρότερον ὑπ’ Ἀντιγόνου διεφθαρμένοσ ἀμελεῖν̓ ἐκείνων εἰπόντοσ ὡσ καλῶσ ἐχόντων, τοῖσ δὲ συνάπτουσιν ἐξ ἐναντίασ προσέχειν καὶ τούτουσ ἀμύνεσθαι, πιστεύσασ ἐπὶ τὸν Ἀντίγονον ἐχώρει, καὶ τῇ ῥύμῃ τῶν περὶ αὐτὸν Σπαρτιατῶν ὠσάμενοσ τὴν φάλαγγα τῶν Μακεδόνων ἐπὶ πέντε που σταδίουσ ὑποχωρούντων ἐκβιαζόμενοσ καὶ κρατῶν ἠκολούθησεν. (Plutarch, Cleomenes, chapter 28 3:1)
  • τοῦτο ποσάκισ Ἀλέξανδροσ εἶπε βαλλόμενοσ, ἐκβιαζόμενοσ; (Plutarch, De Alexandri magni fortuna aut virtute, chapter 1, section 12 3:3)
  • ἄνωθεν ἐπισκιάζειν, ἵνα κρίνῃ δικαίωσ ἡ δέ γε δυσωπία τοῖσ ἀτόνοισ καὶ ἀνάνδροισ ἐπικειμένη καὶ πρὸσ μηδὲν ἀνανεῦσαι μηδ’ ἀντειπεῖν ἰσχύουσα, καὶ δικάζοντασ ἀποτρέπει τοῦ δικαίου καὶ συμβουλεύοντασ ἐπιστομίζει καὶ λέγειν πολλὰ καὶ πράττειν ἀναγκάζει τῶν ἀβουλήτων ὁ δ’ ἀγνωμονέστατοσ ἀεὶ τοῦ τοιούτου δεσπότησ ἐστὶ καὶ κρατεῖ, τῷ μὴ αἰδεῖσθαι τὸ αἰδούμενον ἐκβιαζόμενοσ. (Plutarch, De vitioso pudore, section 3 4:1)
  • ἐπεὶ δὲ τὸν περὶ τοῦ διοικισμοῦ νόμον οἱ δήμαρχοι προθέντεσ αὖθισ ἐπὶ τὴν ψῆφον ἐκάλουν τὸν δῆμον, ὁ δὲ Κάμιλλοσ οὐδεμιᾶσ ἀπεχθείασ οὐδὲ παρρησίασ φεισάμενοσ ἐφάνη μάλιστα πάντων ἐκβιαζόμενοσ τοὺσ πολλούσ, τὸν μὲν νόμον ἄκοντεσ ἀπεψηφίσαντο, τὸν δὲ Κάμιλλον δι’ ὀργῆσ εἶχον, ὥστε καὶ δυστυχήσαντοσ αὐτοῦ περὶ τὰ οἰκεῖα τῶν γὰρ υἱῶν ἀπέβαλε τὸν ἕτερον νοσήσαντα μηδὲν οἴκτῳ τῆσ ὀργῆσ ὑφέσθαι. (Plutarch, Camillus, chapter 11 1:2)
  • ἐκβιαζόμενοσ δὲ ὑπὸ τῆσ ἀπορίασ, ἀναβὰσ εἰσ Λυδίαν εὐθὺσ ἐπορεύετο εἰσ τὴν οἰκίαν τοῦ Κύρου, καὶ φράζειν προσέταξεν ὅτι Καλλικρατίδασ ὁ ναύαρχοσ ἥκει διαλεχθῆναι βουλόμενοσ αὐτῷ. (Plutarch, , chapter 6 4:3)

Synonyms

  1. to force out

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION