Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

Φαρῑσαῖος

Second declension Noun; Masculine 자동번역 Transliteration:

Principal Part: Φαρῑσαῖος Φαρισαίου

Structure: Φαρῑσαι (Stem) + ος (Ending)

Sense

  1. Pharisee, a member of an ancient religious sect of Judaism.

Declension

Second declension
Singular Dual Plural
Nominative Φαρῑσαῖος Φαρῑσαίω Φαρῑσαῖοι
Genitive Φαρῑσαίου Φαρῑσαίοιν Φαρῑσαίων
Dative Φαρῑσαίῳ Φαρῑσαίοιν Φαρῑσαίοις
Accusative Φαρῑσαῖον Φαρῑσαίω Φαρῑσαίους
Vocative Φαρῑσαῖε Φαρῑσαίω Φαρῑσαῖοι

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • τρεῖσ δ’ εἰσὶν αὗται, Φαρισαίων μὲν ἡ πρώτη, καὶ Σαδδουκαίων ἡ δευτέρα, τρίτη δ’ Ἐσσηνῶν, καθὼσ πολλάκισ εἴπομεν· (Flavius Josephus, 12:2)
  • ἐννεακαιδέκατον δ’ ἔτοσ ἔχων ἠρξάμην τε πολιτεύεσθαι τῇ Φαρισαίων αἱρέσει κατακολουθῶν, ἣ παραπλήσιόσ ἐστι τῇ παρ’ Ἕλλησιν Στωϊκῇ λεγομένῃ. (Flavius Josephus, 14:2)
  • μετὰ δὲ τὴν ἀναίρεσιν Μαναήμου καὶ τῶν πρώτων τοῦ λῃστρικοῦ στίφουσ ὑπεξελθὼν τοῦ ἱεροῦ πάλιν τοῖσ ἀρχιερεῦσιν καὶ τοῖσ πρώτοισ τῶν Φαρισαίων συνδιέτριβον. (Flavius Josephus, 26:1)
  • ὁ δὲ Σίμων οὗτοσ ἦν πόλεωσ μὲν Ιἑροσολύμων, γένουσ δὲ σφόδρα λαμπροῦ, τῆσ δὲ Φαρισαίων αἱρέσεωσ, οἳ περὶ τὰ πάτρια νόμιμα δοκοῦσιν τῶν ἄλλων ἀκριβείᾳ διαφέρειν. (Flavius Josephus, 229:1)
  • Συνελθόντεσ γοῦν οἱ δυνατοὶ τοῖσ ἀρχιερεῦσιν εἰσ ταὐτὸ καὶ τοῖσ τῶν Φαρισαίων γνωρίμοισ ὡσ ἐπ’ ἀνηκέστοισ ἤδη συμφοραῖσ ἐβουλεύοντο περὶ τῶν ὅλων· (Flavius Josephus, De bello Judaico libri vii, 524:1)

Related

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION