Homer, Odyssey, Book 16 3:

(호메로스, 오디세이아, Book 16 3:)

οὔ πω πᾶν εἴρητο ἔποσ, ὅτε οἱ φίλοσ υἱὸσ ἔστη ἐνὶ προθύροισι. ταφὼν δ’ ἀνόρουσε συβώτησ, ἐκ δ’ ἄρα οἱ χειρῶν πέσον ἄγγεα, τοῖσ ἐπονεῖτο, κιρνὰσ αἴθοπα οἶνον. ὁ δ’ ἀντίοσ ἦλθεν ἄνακτοσ, κύσσε δέ μιν κεφαλήν τε καὶ ἄμφω φάεα καλὰ χεῖράσ τ’ ἀμφοτέρασ· θαλερὸν δέ οἱ ἔκπεσε δάκρυ. ὡσ δὲ πατὴρ ὃν παῖδα φίλα φρονέων ἀγαπάζῃ ἐλθόντ’ ἐξ ἀπίησ γαίησ δεκάτῳ ἐνιαυτῷ, μοῦνον τηλύγετον, τῷ ἔπ’ ἄλγεα πολλὰ μογήσῃ, ὣσ τότε Τηλέμαχον θεοειδέα δῖοσ ὑφορβὸσ πάντα κύσεν περιφύσ, ὡσ ἐκ θανάτοιο φυγόντα· καί ῥ’ ὀλοφυρόμενοσ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

SEARCH

MENU NAVIGATION