Homer, Odyssey, Book 2 30:

(호메로스, 오디세이아, Book 2 30:)

τὸν δ’ αὖ Τηλέμαχοσ πεπνυμένοσ ἀντίον ηὔδα· "Ἀντίνο’, οὔ πωσ ἔστιν ὑπερφιάλοισι μεθ’ ὑμῖν δαίνυσθαί τ’ ἀκέοντα καὶ εὐφραίνεσθαι ἕκηλον. ἦ οὐχ ἅλισ ὡσ τὸ πάροιθεν ἐκείρετε πολλὰ καὶ ἐσθλὰ κτήματ’ ἐμά, μνηστῆρεσ, ἐγὼ δ’ ἔτι νήπιοσ ἠᾶ; νῦν δ’ ὅτε δὴ μέγασ εἰμὶ καὶ ἄλλων μῦθον ἀκούων πυνθάνομαι, καὶ δή μοι ἀέξεται ἔνδοθι θυμόσ, πειρήσω, ὥσ κ’ ὔμμι κακὰσ ἐπὶ κῆρασ ἰήλω, ἠὲ Πύλονδ’ ἐλθών, ἢ αὐτοῦ τῷδ’ ἐνὶ δήμῳ. εἶμι μέν, οὐδ’ ἁλίη ὁδὸσ ἔσσεται ἣν ἀγορεύω, ἔμποροσ· οὐ γὰρ νηὸσ ἐπήβολοσ οὐδ’ ἐρετάων γίγνομαι· ὥσ νύ που ὔμμιν ἐείσατο κέρδιον εἶναι.

SEARCH

MENU NAVIGATION