Epictetus, Works, book 2, Περὶ τοῦ διαλέγεσθαι. 9:

" ‐ "Οὐδαμῶσ. " καὶ οὕτωσ ἐκπεπληρωκὼσ τὴν ἔννοιαν καὶ διηρθρωκὼσ ἀπηλλάσσετο, οὐ λέγων ὅτι "ὁρ́ισαί μοι τὸν φθόνον", εἶτα ὁρισαμένου "κακῶσ ὡρίσω· οὐ γὰρ ἀντακολουθεῖ τῷ κεφαλαιώδει τὸ ὁρικόν" 3·