Athenaeus, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 81

(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 81)

οὐδ’ ἀπὸ πασσαλόφιν κρέμασαν, ὅθι περ τετάνυστο σκινδαψὸσ τετράχορδοσ ἀνηλακάτοιο γυναικόσ. μνημονεύει αὐτοῦ καὶ Θεόπομποσ ὁ Κολοφώνιοσ ἐποποιὸσ ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ἁρματίῳ· σκινδαψὸν λυρόεντα μέγαν χείρεσσι τινάσσων, οἰσύινον προμάλοιο τετυγμένον αἰζήεντοσ· καὶ Ἀναξίλασ ἐν Λυροποιῷ·

ἐγὼ δὲ βαρβίτουσ, τριχόρδουσ, πηκτίδασ, κιθάρασ, λύρασ, σκινδαψοὺσ ἐξηρτυόμαν. Σώπατροσ δ’ ὁ παρῳδὸσ ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Μυστάκου θητίῳ δίχορδον εἶναί φησι τὴν πηκτίδα λέγων οὕτωσ · πηκτὶσ δὲ Μούσῃ γαυριῶσα βαρβάρῳ δίχορδοσ εἰσ σὴν χεῖρά πωσ κατεστάθη. τῶν δὲ παριαμβίδων Ἐπίχαρμοσ ἐν Περιάλλῳ μνημονεύει οὕτωσ·

Σεμέλα δὲ χορεύει· καὶ ὑπαυλεῖ σφιν σοφὸσ κιθάρᾳ παριαμβίδασ· ἃ δὲ γεγάθει πυκινῶν κρεγμῶν ἀκροαζομένα. Τὸ δὲ ψαλτήριον, ὥσ φησιν Ιὄβασ, Ἀλέξανδροσ ὁ Κυθήριοσ συνεπλήρωσε χορδαῖσ καὶ ἐγγηράσασ τῇ Ἐφεσίων πόλει ὡσ σοφώτατον τῆσ ἑαυτοῦ τέχνησ τουτὶ τὸ εὑρ́ημα ἀνέθηκε ἐν Ἀρτέμιδοσ. μνημονεύει δ’ ὁ Ιὄβασ καὶ τοῦ λυροφοίνικοσ καὶ τοῦ ἐπιγονείου , ὃ νῦν εἰσ ψαλτήριον ὄρθιον μετασχηματισθὲν διασῴζει τὴν τοῦ χρησαμένου προσηγορίαν. ἦν δ’ ὁ Ἐπίγονοσ φύσει μὲν Ἀμβρακιώτησ, δημοποίητοσ δὲ Σικυώνιοσ·

μουσικώτατοσ δ’ ὢν κατὰ χεῖρα δίχα πλήκτρου ἔψαλλεν. τῇ πατρίδι ὑπαρχόντων.

SEARCH

MENU NAVIGATION