Sense

1. uppermost, highest, supreme
2. eldest

Examples

• ῥέα μὲν γὰρ βριάει, ῥέα δὲ βριάοντα χαλέπτει, ῥεῖα δ’ ἀρίζηλον μινύθει καὶ ἄδηλον ἀέξει, ῥεῖα δέ τ’ ἰθύνει σκολιὸν καὶ ἀγήνορα κάρφει Ζεὺσ ὑψιβρεμέτησ, ὃσ ὑπέρτατα δώματα ναίει. (Hesiod, Works and Days, Book WD 2:3)
• ἐστὶ τὸ δ’ ἐν κοιλίᾳ καὶ καρδίᾳ παρὰ φύσιν, ἀλλ’ ἕκαστον οἰκείωσ καὶ χρησίμωσ τέτακται ναὶ μὴν κηρύκων τε λιθορρίνων χελύων τε καὶ παντὸσ ὀστρέου φύσιν, ὥσ φησιν ὁ Ἐμπεδοκλῆσ, καταμανθάνων ἔνθ’ ὄψει χθόνα χρωτὸσ ὑπέρτατα ναιετάουσαν καὶ οὐ πιέζει τὸ λιθῶδεσ οὐδὲ καταθλίβει τὴν ἕξιν ἐπικείμενον, οὐδέ γε πάλιν τὸ θερμὸν ὑπὸ κουφότητοσ εἰσ τὴν ἄνω χώραν ἀποπτάμενον οἴχεται· (Plutarch, De faciae quae in orbe lunae apparet, section 14 6:2)
• ᾗσ ἐγὼ οὐ κατὰ κόσμον ἀναιδήτῳ ἰότητι πάτρην τε κλέα τε μεγάρων αὐτούσ τε τοκῆασ νοσφισάμην, τά μοι ἠε͂ν ὑπέρτατα· (Apollodorus, Argonautica, book 4 7:6)
• Γουνούμεσθὰ σ1’, ἄναξ, ὃσ ὑπέρτατα δώματα ναίεισ· (Unknown, Greek Anthology, Volume V, book 15, chapter 40 8:1)
• "τοῦτο μὲν ἐν κόγχαισι θαλασσονόμοισ βαρυνώτοισ, ναὶ μὴν κηρύκων τε λιθορρίνων χελύων τε φησὶν Ἐμπεδοκλῆσ, ἔνθ’ ὄψει χθόνα χρωτὸσ ὑπέρτατα ναιετάουσαν οὐχ ἣν ἡ φύσισ δίδωσι χώραν, ἀλλ’ ἣν ἡ πρὸσ τὸ κοινὸν ἔργον ποθεῖ σύνταξισ, ταύτην ἔχουσαν. (Plutarch, Quaestiones Convivales, book 1, 25:5)

Similar forms

• ὑπέρτατον (12)
• ὑπέρτατα (6)
• ὑπέρτατε (5)
• ὑπέρτατος (4)
• ὑπερτάτην (2)
• ὑπερτάτους (2)
• ὑπερτάταν (2)
• ὑπερτάταις (1)
• ὑπερταθῇ (1)
• ὑπερτάτας (1)
• ὑπερτάτοισιν (1)
• ὑπερτάτᾳ (1)
• ὑπερτάτη (1)
• ὑπερτάτοις (1)
• ὑπερτάτως (1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.