Ancient Greek-English Dictionary Language

στρατηλατέω

ε-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: στρατηλατέω στρατηλατήσω

Structure: στρατηλατέ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: from strathla/ths

Sense

  1. to lead an army into the field
  2. to be commander of, to command

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular στρατηλάτω στρατηλάτεις στρατηλάτει
Dual στρατηλάτειτον στρατηλάτειτον
Plural στρατηλάτουμεν στρατηλάτειτε στρατηλάτουσιν*
SubjunctiveSingular στρατηλάτω στρατηλάτῃς στρατηλάτῃ
Dual στρατηλάτητον στρατηλάτητον
Plural στρατηλάτωμεν στρατηλάτητε στρατηλάτωσιν*
OptativeSingular στρατηλάτοιμι στρατηλάτοις στρατηλάτοι
Dual στρατηλάτοιτον στρατηλατοίτην
Plural στρατηλάτοιμεν στρατηλάτοιτε στρατηλάτοιεν
ImperativeSingular στρατηλᾶτει στρατηλατεῖτω
Dual στρατηλάτειτον στρατηλατεῖτων
Plural στρατηλάτειτε στρατηλατοῦντων, στρατηλατεῖτωσαν
Infinitive στρατηλάτειν
Participle MasculineFeminineNeuter
στρατηλατων στρατηλατουντος στρατηλατουσα στρατηλατουσης στρατηλατουν στρατηλατουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular στρατηλάτουμαι στρατηλάτει, στρατηλάτῃ στρατηλάτειται
Dual στρατηλάτεισθον στρατηλάτεισθον
Plural στρατηλατοῦμεθα στρατηλάτεισθε στρατηλάτουνται
SubjunctiveSingular στρατηλάτωμαι στρατηλάτῃ στρατηλάτηται
Dual στρατηλάτησθον στρατηλάτησθον
Plural στρατηλατώμεθα στρατηλάτησθε στρατηλάτωνται
OptativeSingular στρατηλατοίμην στρατηλάτοιο στρατηλάτοιτο
Dual στρατηλάτοισθον στρατηλατοίσθην
Plural στρατηλατοίμεθα στρατηλάτοισθε στρατηλάτοιντο
ImperativeSingular στρατηλάτου στρατηλατεῖσθω
Dual στρατηλάτεισθον στρατηλατεῖσθων
Plural στρατηλάτεισθε στρατηλατεῖσθων, στρατηλατεῖσθωσαν
Infinitive στρατηλάτεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
στρατηλατουμενος στρατηλατουμενου στρατηλατουμενη στρατηλατουμενης στρατηλατουμενον στρατηλατουμενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular στρατηλατήσω στρατηλατήσεις στρατηλατήσει
Dual στρατηλατήσετον στρατηλατήσετον
Plural στρατηλατήσομεν στρατηλατήσετε στρατηλατήσουσιν*
OptativeSingular στρατηλατήσοιμι στρατηλατήσοις στρατηλατήσοι
Dual στρατηλατήσοιτον στρατηλατησοίτην
Plural στρατηλατήσοιμεν στρατηλατήσοιτε στρατηλατήσοιεν
Infinitive στρατηλατήσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
στρατηλατησων στρατηλατησοντος στρατηλατησουσα στρατηλατησουσης στρατηλατησον στρατηλατησοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular στρατηλατήσομαι στρατηλατήσει, στρατηλατήσῃ στρατηλατήσεται
Dual στρατηλατήσεσθον στρατηλατήσεσθον
Plural στρατηλατησόμεθα στρατηλατήσεσθε στρατηλατήσονται
OptativeSingular στρατηλατησοίμην στρατηλατήσοιο στρατηλατήσοιτο
Dual στρατηλατήσοισθον στρατηλατησοίσθην
Plural στρατηλατησοίμεθα στρατηλατήσοισθε στρατηλατήσοιντο
Infinitive στρατηλατήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
στρατηλατησομενος στρατηλατησομενου στρατηλατησομενη στρατηλατησομενης στρατηλατησομενον στρατηλατησομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • κεῖται γὰρ ἡμῖν Θρῄκιοσ στρατηλάτησ, ἵπποι τ’ ἔχονται, πολέμιοι δ’ ᾐσθημένοι χωροῦσ’ ἐφ’ ὑμᾶσ· (Euripides, Rhesus, episode 2:21)
  • πορθήσεθ’ ἡβήσαντεσ Ἰσμηνοῦ πόλιν, πατέρων θανόντων ἐκδικάζοντεσ φόνον, σύ τ’ ἀντὶ πατρόσ, Αἰγιαλεῦ, στρατηλάτησ νέοσ καταστάσ, παῖσ τ’ ἀπ’ Αἰτωλῶν μολὼν Τυδέωσ, ὃν ὠνόμαζε Διομήδην πατήρ. (Euripides, Suppliants, episode 1:10)
  • ποῦ τῶν Ἀχαιῶν ἐνθάδ’ ὁ στρατηλάτησ; (Euripides, Iphigenia in Aulis, episode1)
  • ἀσφαλὴσ γάρ ἐστ’ ἀμείνων ἢ θρασὺσ στρατηλάτησ. (Euripides, Phoenissae, episode, trochees12)
  • ὡσ στρατηλάτησ γενόμενοσ ἁπάντων κράτιστοσ τῶν καθ’ ἑαυτὸν Ἡρακλῆσ καὶ δυνάμεωσ πολλῆσ ἡγούμενοσ ἅπασαν ἐπῆλθε τὴν ἐντὸσ Ὠκεανοῦ, καταλύων μὲν εἴ τισ εἰή τυραννὶσ βαρεῖα καὶ λυπηρὰ τοῖσ ἀρχομένοισ ἢ πόλισ ὑβρίζουσα καὶ λωβωμένη τὰσ πέλασ ἢ μοναὶ ἀνθρώπων ἀνημέρῳ διαίτῃ καὶ ξενοκτονίαισ ἀθεμίστοισ χρωμένων, καθιστὰσ δὲ νομίμουσ βασιλείασ καὶ σωφρονικὰ πολιτεύματα καὶ βίων ἔθη φιλάνθρωπα καὶ κοινοπαθῆ· (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, book 1, chapter 41 1:2)

Synonyms

  1. to lead an army into the field

  2. to be commander of

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION