- Greek-English Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

σιωπάω?

α-contract Verb; 자동번역 Transliteration: siōpaō

Principal Part: σιωπάω σιωπήσω ἐσιώπησα σεσιώπηκα

Structure: σιωπά (Stem) + ω (Ending)

Etym.: σιωπή

Sense

  1. to be silent or still
  2. (of bees) to be still

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular σιώπω σιώπᾳς σιώπᾳ
Dual σιώπατον σιώπατον
Plural σιώπωμεν σιώπατε σιώπωσι(ν)
SubjunctiveSingular σιώπω σιώπῃς σιώπῃ
Dual σιώπητον σιώπητον
Plural σιώπωμεν σιώπητε σιώπωσι(ν)
OptativeSingular σιώπῳμι σιώπῳς σιώπῳ
Dual σιώπῳτον σιωπῷτην
Plural σιώπῳμεν σιώπῳτε σιώπῳεν
ImperativeSingular σιῶπα σιωπᾶτω
Dual σιώπατον σιωπᾶτων
Plural σιώπατε σιωπῶντων, σιωπᾶτωσαν
Infinitive σιώπαν
Participle MasculineFeminineNeuter
σιωπων σιωπωντος σιωπωσα σιωπωσης σιωπων σιωπωντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular σιώπωμαι σιώπᾳ σιώπαται
Dual σιώπασθον σιώπασθον
Plural σιωπῶμεθα σιώπασθε σιώπωνται
SubjunctiveSingular σιώπωμαι σιώπῃ σιώπηται
Dual σιώπησθον σιώπησθον
Plural σιωπώμεθα σιώπησθε σιώπωνται
OptativeSingular σιωπῷμην σιώπῳο σιώπῳτο
Dual σιώπῳσθον σιωπῷσθην
Plural σιωπῷμεθα σιώπῳσθε σιώπῳντο
ImperativeSingular σιώπω σιωπᾶσθω
Dual σιώπασθον σιωπᾶσθων
Plural σιώπασθε σιωπᾶσθων, σιωπᾶσθωσαν
Infinitive σιώπασθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
σιωπωμενος σιωπωμενου σιωπωμενη σιωπωμενης σιωπωμενον σιωπωμενου

Future tense

Imperfect tense

Aorist tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐσιώπησα ἐσιώπησας ἐσιώπησε(ν)
Dual ἐσιωπήσατον ἐσιωπησάτην
Plural ἐσιωπήσαμεν ἐσιωπήσατε ἐσιώπησαν
SubjunctiveSingular σιωπήσω σιωπήσῃς σιωπήσῃ
Dual σιωπήσητον σιωπήσητον
Plural σιωπήσωμεν σιωπήσητε σιωπήσωσι(ν)
OptativeSingular σιωπήσαιμι σιωπήσαις σιωπήσαι
Dual σιωπήσαιτον σιωπησαίτην
Plural σιωπήσαιμεν σιωπήσαιτε σιωπήσαιεν
ImperativeSingular σιώπησον σιωπησάτω
Dual σιωπήσατον σιωπησάτων
Plural σιωπήσατε σιωπησάντων
Infinitive σιωπήσαι
Participle MasculineFeminineNeuter
σιωπησας σιωπησαντος σιωπησασα σιωπησασης σιωπησαν σιωπησαντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐσιωπησάμην ἐσιωπήσω ἐσιωπήσατο
Dual ἐσιωπήσασθον ἐσιωπησάσθην
Plural ἐσιωπησάμεθα ἐσιωπήσασθε ἐσιωπήσαντο
SubjunctiveSingular σιωπήσωμαι σιωπήσῃ σιωπήσηται
Dual σιωπήσησθον σιωπήσησθον
Plural σιωπησώμεθα σιωπήσησθε σιωπήσωνται
OptativeSingular σιωπησαίμην σιωπήσαιο σιωπήσαιτο
Dual σιωπήσαισθον σιωπησαίσθην
Plural σιωπησαίμεθα σιωπήσαισθε σιωπήσαιντο
ImperativeSingular σιώπησαι σιωπησάσθω
Dual σιωπήσασθον σιωπησάσθων
Plural σιωπήσασθε σιωπησάσθων
Infinitive σιωπήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
σιωπησαμενος σιωπησαμενου σιωπησαμενη σιωπησαμενης σιωπησαμενον σιωπησαμενου

Perfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ὡρ´α τοίνυν μετασκευάσαντας ἡμᾶς τὴν σκηνὴν ἐμὲ μὲν σιωπᾶν καὶ ἀνέχεσθαι τεμνόμενον καὶ καιόμενον, εἰ δέοι, ἐπὶ σωτηρίᾳ, σὲ δὲ ἐπιπάττειν τῶν φαρμάκων καὶ τὴν σμίλην ἅμα πρόχειρον ἔχοντα καὶ τὸ καυτήριον διάπυρον: (Lucian, Apologia 7:2)
  • πολέμιον αἷμα καὶ Μακεδονικὸν πῦρ εἰς τὴν Ἀττικὴν ὑποδέχεσθαι ἦν οὐ καλόν, οὐδὲ σιωπᾶν καὶ καρτερεῖν ὁρῶντα καταδυομένην ὥσπερ ναῦν τὴν πόλιν. (Demades, On the Twelve Years, 27:1)
  • οἶκον δέ τις ἰδὼν μεγέθει μέγιστον καὶ κάλλει κάλλιστον καὶ φωτὶ φαιδρότατον καὶ χρυσῷ στιλπνότατον καὶ γραφαῖς ἀνθηρότατον οὐκ ἂν ἐπιθυμήσειε λόγους ἐν αὐτῷ διαθέσθαι, εἰ τύχοι περὶ τούτους διατρίβων, καὶ ἐνευδοκιμῆσαι καὶ ἐλλαμπρύνασθαι καὶ βοῆς ἐμπλῆσαι καὶ ὡς ἔνι μάλιστα καὶ αὐτὸς μέρος τοῦ κάλλους αὐτοῦ γενέσθαι, ἀλλὰ περισκοπήσας ἀκριβῶς καὶ θαυμάσας μόνον ἄπεισι κωφὸν αὐτὸν καὶ ἄλογον καταλιπών, μήτε προσειπὼν μήτε προσομιλήσας, ὥσπερ τις ἄναυδος ἢ φθόνῳ σιωπᾶν ἐγνωκώς· (Lucian, De Domo, (no name) 1:2)
  • στάσεως δέ ποτε Ἀθήνησι γενομένης εἰσῆλθεν εἰς τὴν ἐκκλησίαν καὶ φανεὶς μόνον σιωπᾶν ἐποίησεν αὐτούς: (Lucian, (no name) 64:1)
  • εὔχομαι πᾶσι καὶ πάσαις, ὅσην εὔνοιαν ἔχουσα διατελῶ τῇ τε πόλει καὶ πᾶσιν ὑμῖν, τοσαύτην ὑπάρξαι μοι παρ ὑμῶν εἰς τουτονὶ τὸν ἀγῶνα, ἔπειθ ὅπερ ἐστὶ μάλιστα δίκαιον , τοῦτο παραστῆσαι τοὺς θεοὺς ὑμῖν, τὸν μὲν ἀντίδικον σιωπᾶν κελεύειν, ἐμὲ δὲ ὡς προῄρημαι καὶ βεβούλημαι τὴν κατηγορίαν ἐᾶσαι ποιήσασθαι. (Lucian, Bis accusatus sive tribunalia, (no name) 26:2)

Synonyms

  1. to be silent or still

  2. to be still

Derived

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION