ἐπιμιξία
First declension Noun; Feminine
Transliteration:
Principal Part:
ἐπιμιξία
Structure:
ἐπιμιξι
(Stem)
+
ᾱ
(Ending)
Sense
- a mixing with, intercourse, dealings
Declension
First declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- μακεδονίζοντὰσ τ’ οἶδα πολλοὺσ τῶν Ἀττικῶν διὰ τὴν ἐπιμιξίαν. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 3, book 3, chapter 94 2:1)
- Τυρρηνούσ φασι τοὺσ τὰσ Ἀθηναίων θυγατέρασ καὶ γυναῖκασ ἐκ Βραύρωνοσ ἁρπάσαντασ, ὁπηνίκα Λῆμνον καὶ Ἴμβρον κατῴκουν, εἶτ’ ἐκπεσόντασ, εἰσ τὴν Λακωνικὴν ἀφικέσθαι καὶ γενέσθαι ἐπιμιξίαν αὐτοῖσ μέχρι παίδων γενέσεωσ πρὸσ τὰσ ἐγχωρίουσ γυναῖκασ· (Plutarch, Quaestiones Graecae, section 212)
- Ἤδη δὲ καὶ τῶν ἡγεμόνων Ἀφρανίῳ μὲν καὶ ἑτέροισ ἐδόκει τῆσ Ἰβηρίασ ἐκστῆναι Καίσαρι καὶ ἀπαθεῖσ ἐσ Πομπήιον ἀπιέναι, Πετρήιοσ δὲ ἀντέλεγε καὶ περιθέων ἀνὰ τὸ στρατόπεδον ἔκτεινεν, ὅσουσ εὑρίσκοι κατὰ τὴν ἐπιμιξίαν τῶν Καίσαροσ, τῶν τε ἰδίων ἡγεμόνων ἐνιστάμενόν τινα αὐτοχειρὶ διεχρήσατο· (Appian, The Civil Wars, book 2, chapter 6 6:1)
- καὶ μέχρι μέν τινοσ κατ’ ἐπιμιξίαν τοῖσ ἄλλοισ φιλοσοφεῖν, ἔπειτα ἰδίᾳ ἀπο‐ <φαίνεσθαι> τὴν ἀπ’ αὐτοῦ κληθεῖσαν αἱρ́εσιν συστήσαντα. (Diogenes Laertius, Lives of Eminent Philosophers, I, EPIKOUROS 2:2)
- ἡμεῖσ γὰρ ἐξ Ἀγυρίου τῆσ Σικελίασ ὄντεσ, καὶ διὰ τὴν ἐπιμιξίαν τοῖσ ἐν τῇ νήσῳ πολλὴν ἐμπειρίαν τῆσ Ῥωμαίων διαλέκτου περιπεποιμένοι, πάσασ τὰσ τῆσ ἡγεμονίασ ταύτησ πράξεισ ἀκριβῶσ ἀνελάβομεν ἐκ τῶν παρ’ ἐκείνοισ ὑπομνημάτων ἐκ πολλῶν χρόνων τετηρημένων. (Diodorus Siculus, Bibliotheca Historica, book 1, chapter 4 4:1)