ἔδω
Non-contract Verb;
이형
Transliteration:
Principal Part:
ἔδω
Structure:
έ̓δ
(Stem)
+
ω
(Ending)
Etym.: old epic pres. for attic e)sqi/w
Sense
- Alternative form of ἐσθίω (esthíō)
Conjugation
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- ταῦτ’ οὖν εἰ πέφυκεν μὲν οὕτωσ, ἡμεῖσ δὲ μὴ ταύτῃ δόξομεν, εἰ μὲν ἐν Ὀλυμπίᾳ θεόντων ἵππων οὕτωσ ἢ δολιχοδρόμων ἀνδρῶν διενοούμεθα πέρι, καὶ προσηγορεύομεν τὸν τάχιστον μὲν ὡσ βραδύτατον, τὸν δὲ βραδύτατον ὡσ τάχιστον, ἐγκώμιά τε ποιοῦντεσ ᾔδομεν τὸν ἡττώμενον νενικηκότα, οὔτε ὀρθῶσ ἂν οὔτ’ οἶμαι προσφιλῶσ τοῖσ δρομεῦσιν ἡμᾶσ ἂν τὰ ἐγκώμια προσάπτειν ἀνθρώποισ οὖσιν· (Plato, Laws, book 7 212:1)
- πρότερον μὲν γὰρ Θησέα καὶ Ἀλέξανδρον ᾔδομεν, τὸν μὲν τῶν ἐν Ἕλλησιν, οἶμαι, φιλανθρωπότατον, τὸν δὲ συμπάντων βασιλέων μάλιστα δὴ θαυμασθέντα τῆσ εἰσ τοὺσ πολέμουσ τόλμησ ἕνεκα. (Aristides, Aelius, Orationes, 2:10)
- ὡσ δ’ ἐξέβην ἐπὶ τὴν ὄχθην, θέρμη διὰ παντὸσ ἐχώρει τοῦ σώματοσ καὶ ἀτμὸσ ἄνω πολὺσ, καὶ πάντα ἐπεφοίνικτο, καὶ τὸν παιᾶνα ᾔδομεν. (Aristides, Aelius, Orationes, 12:14)
- μηδαμῶσ, ὦ ἄνδρεσ Λακεδαιμόνιοι, μὴ τοὺσ βαρβάρουσ μιμώμεθα, μηδ’ ἣν ἔρεισμα τῆσ Ἑλλάδοσ πόλιν ᾔδομεν, ταύτην ἀνατρέψωμεν, μηδ’ ὑποσπάσωμεν, μηδ’ ἐκκόψωμεν τῆσ Ἑλλάδοσ τοῖν ὀφθαλμοῖν τὸν ἕτερον, ἀλλ’ ἀναμνησθέντεσ ἐκείνησ τῆσ ἡμέρασ ἐν ᾗ μὴ καταλιπεῖν τοὺσ Ἕλληνασ αὐτῶν δεομένοισ ἡμῖν ὑπήκουσαν, παριδόντεσ μὲν τὰσ τοῦ βασιλέωσ ἐπαγγελίασ, καταφρονήσαντεσ δὲ κινδύνων καὶ φόβων, ἐν καιρῷ νῦν τὴν χάριν αὐτοῖσ ἀπόδοτε, ἕν τι τῶν αἰσχίστων νομίσαντεσ, ἰδίᾳ μὲν εἴ τῳ μείζω τῶν ἐγκλημάτων εἰή τὰ τῆσ ἀνδραγαθίασ εἰδέναι συγγιγνώσκειν, πόλει δὲ τοσαύτῃ τὸ δίκαιον τοῦτο μὴ σωθῆναι. (Aristides, Aelius, Orationes, 7:5)
Derived
- κατέδω (to eat up, devour, to eat up)