Ancient Greek-English Dictionary

διώνυμος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: διώνυμος διώνυμη διώνυμον

Structure: διωνυμ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: di/s, o)/numa o)/noma

Sense

  1. with two names, named together
  2. far-famed

Examples

  • ἐξ ὧν καὶ μάλιστα τὴν Τιμολέοντοσ εὐτυχίαν συνέβη γενέσθαι διώνυμον. (Plutarch, Timoleon, chapter 30 4:1)
  • Ἐπιλεξάμενοσ δ’ αὐτῶν πεντήκοντα ὁ Σκιπίων ἐσ θρίαμβον, τοὺσ λοιποὺσ ἀπέδοτο, καὶ τὴν πόλιν κατέσκαψε, δύο μὲν τάσδε πόλεισ δυσμαχωτάτασ ἑλὼν στρατηγὸσ ὅδε Ῥωμαίων, Καρχηδόνα μὲν αὐτῶν Ῥωμαίων ψηφισαμένων διὰ μέγεθοσ πόλεωσ τε καὶ ἀρχῆσ καὶ εὐκαιρίαν γῆσ καὶ θαλάσσησ, Νομαντίαν δὲ σμικράν τε καὶ ὀλιγάνθρωπον, οὔπω τι Ῥωμαίων περὶ αὐτῆσ ἐγνωκότων, αὐτόσ, εἴτε συμφέρειν Ῥωμαίοισ ἡγούμενοσ, εἴτε ἄκροσ ὢν ὀργὴν καὶ φιλόνεικοσ ἐσ τὰ λαμβανόμενα, εἴθ’ ὡσ ἔνιοι νομίζουσι, τὴν δόξαν ἡγούμενοσ διώνυμον ἐπὶ τοῖσ μεγάλοισ γίγνεσθαι κακοῖσ· (Appian, The Foreign Wars, chapter 15 7:1)
  • Ἀννίβαν μὲν δὴ διώνυμον ἐπὶ στρατηγίαισ ὄντα ὁ Ἀντίοχοσ ὑπεδέχετο λαμπρῶσ καὶ εἶχεν ἀμφ’ αὑτόν· (Appian, The Foreign Wars, chapter 1 4:5)
  • Γαϊῴ τε Καίσαρι διώκοντι τοὺσ Πομπηιανοὺσ ἐν Λιβύῃ συνεμάχησε, καὶ Σαβόρραν, Ιὄβα στρατηγὸν διώνυμον, ἀνεῖλε καὶ γέρασ τούτων ἔλαβε παρὰ Καίσαροσ τὴν Μασανάσσου γῆν, οὐχ ἅπασαν, ἀλλὰ τὸ κράτιστον αὐτῆσ. (Appian, The Civil Wars, book 4, chapter 7 3:4)
  • Δομίτιοσ Καλουῖνοσ ἐπὶ ὁλκάδων ἦγεν ὁπλιτῶν δύο τέλη Καίσαρι, καὶ τὸ διώνυμον ἦν αὐτῶν, τὸ Ἄρειον, ὃ ἐπὶ τιμῇ τῆσ ἀλκῆσ ὠνόμαζον. (Appian, The Civil Wars, book 4, chapter 15 3:2)

Synonyms

  1. with two names

  2. far-famed

Related

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION