βίβλος
Second declension Noun; Feminine
이형
Transliteration:
Principal Part:
βίβλος
βίβλου
Structure:
βιβλ
(Stem)
+
ος
(Ending)
Etym.: Prob. a foreign word.
Sense
- Attic corruption of βῠ́βλος (búblos)
Declension
Second declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- ἔτι δὲ καὶ Ἐλεάζαρον, παραγνοὺσ τὴν ἱερὰν βίβλον καὶ δοὺσ σύνθημα Θεοῦ βοηθείασ τῆσ πρώτησ σπείρασ αὐτὸσ προηγούμενοσ, συνέβαλε τῷ Νικάνορι. (Septuagint, Liber Maccabees II 8:23)
- ΠΟΛΛΩΝ καὶ μεγάλων ἡμῖν διὰ τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν καὶ τῶν ἄλλων τῶν κατ̓ αὐτοὺσ ἠκολουθηκότων δεδομένων, ὑπὲρ ὧν δέον ἐστὶν ἐπαινεῖν τὸν Ἰσραὴλ παιδείασ καὶ σοφίασ, καὶ ὡσ οὐ μόνον αὐτοὺσ τοὺσ ἀναγινώσκοντασ δέον ἐστὶν ἐπιστήμονασ γίνεσθαι, ἀλλὰ καὶ τοῖσ ἐκτὸσ δύνασθαι τοὺσ φιλομαθοῦντασ χρησίμουσ εἶναι καὶ λέγοντασ καὶ γράφοντασ, ὁ πάπποσ μου Ἰησοῦσ ἐπὶ πλεῖον ἑαυτὸν δοὺσ εἴσ τε τὴν τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν καὶ τῶν ἄλλων πατρίων βιβλίων ἀνάγνωσιν καὶ ἐν τούτοισ ἱκανὴν ἕξιν περιποιησάμενοσ, προήχθη καὶ αὐτὸσ συγγράψαι τι τῶν εἰσ παιδείαν καὶ σοφίαν ἀνηκόντων, ὅπωσ οἱ φιλομαθεῖσ, καὶ τούτων ἔνοχοι γενόμενοι, πολλῷ μᾶλλον ἐπιπροσθῶσι διὰ τῆσ ἐννόμου βιώσεωσ. παρακέκλησθε οὖν μετ̓ εὐνοίασ καὶ προσοχῆσ τὴν ἀνάγνωσιν ποιεῖσθαι καὶ συγγνώμην ἔχειν ἐφ̓ οἷσ ἂν δοκῶμεν τῶν κατὰ τὴν ἑρμηνείαν πεφιλοπονημένων τισὶ τῶν λέξεων ἀδυναμεῖν. οὐ γὰρ ἰσοδυναμεῖ αὐτὰ ἐν ἑαυτοῖσ ἑβραϊστὶ λεγόμενα καὶ ὅταν μεταχθῇ εἰσ ἑτέραν γλῶσσαν. οὐ μόνον δὲ ταῦτα, ἀλλὰ καὶ αὐτὸσ ὁ νόμοσ καὶ αἱ προφητεῖαι καὶ τὰ λοιπὰ τῶν βιβλίων οὐ μικρὰν ἔχει τὴν διαφορὰν ἐν ἑαυτοῖσ λεγόμενα. ἐν γὰρ τῷ ὀγδόῳ καὶ τριακοστῷ ἔτει ἐπὶ τοῦ Εὐεργέτου βασιλέωσ παραγενηθεὶσ εἰσ Αἴγυπτον καὶ συγχρονίσασ, εὑρὼν οὐ μικρᾶσ παιδείασ ἀφόμοιον, ἀναγκαιότατον ἐθέμην αὐτὸσ προσενέγκασθαί τινα σπουδὴν καὶ φιλοπονίαν τοῦ μεθερμηνεῦσαι τήνδε τὴν βίβλον, πολλὴν ἀγρυπνίαν καὶ ἐπιστήμην προσενεγκάμενοσ ἐν τῷ διαστήματι τοῦ χρόνου πρὸσ τὸ ἐπὶ πέρασ ἀγαγόντα τὸ βιβλίον ἐκδόσθαι καὶ τοῖσ ἐν τῇ παροικίᾳ βουλομένοισ φιλομαθεῖν, προκατασκευαζομένουσ τὰ ἤθη ἐννόμωσ βιοτεύειν. ——— (Septuagint, Liber Sirach 1:1)
- καὶ ἀνέγνω Βαροὺχ τοὺσ λόγουσ τοῦ βιβλίου τούτου ἐν ὠσὶν Ἰεχονίου, υἱοῦ Ἰωακεὶμ βασιλέωσ Ἰούδα καὶ ἐν ὠσὶ παντὸσ τοῦ λαοῦ τῶν ἐρχομένων πρὸσ τὴν βίβλον (Septuagint, Liber Baruch 1:3)
- δύναιτ’ ἂν ὀρθῶσ νέοσ ἀναγνοὺσ βίβλον ἢ σχολὴν περὶ πολιτείασ ἐν Λυκείῳ γραψάμενοσ, ἂν μὴ παρ’ ἡνίαν καὶ παρ’ οἰάκα πολλάκισ στάσ, δημαγωγῶν καὶ στρατηγῶν ἀγωνιζομένων ἐμπειρίαισ ἅμα καὶ τύχαισ συναποκλίνων ἐπ’ ἀμφότερα, μετὰ κινδύνων καὶ πραγμάτων λάβῃ τὴν μάθησιν; (Plutarch, An seni respublica gerenda sit, chapter, section 12 4:1)
- ὁ δὲ Ἀννίβασ ὡσ ἀπέρρηξεν ἑαυτὸν τοῦ Μαρκέλλου, χρώμενοσ ὥσπερ λελυμένῳ τῷ στρατεύματι, πᾶσαν ἀδεῶσ ἐν κύκλῳ περιϊὼν ἔφλεγε τὴν Ἰταλίαν καὶ κακῶσ ἤκουσεν ἐν Ῥώμῃ Μάρκελλοσ, οἱ δὲ ἐχθροὶ Πουβλίκιον Βίβλον, ἕνα τῶν δημάρχων, ἀνέστησαν ἐπὶ τὴν κατηγορίαν αὐτοῦ, δεινὸν εἰπεῖν ἄνδρα καὶ βίαιον· (Plutarch, Marcellus, chapter 27 1:1)