Ancient Greek-English Dictionary Language

ἀδοξέω

ε-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: ἀδοξέω

Structure: ἀδοξέ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to be held in no esteem, to stand in ill repute
  2. to hold in no esteem

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀδόξω ἀδόξεις ἀδόξει
Dual ἀδόξειτον ἀδόξειτον
Plural ἀδόξουμεν ἀδόξειτε ἀδόξουσιν*
SubjunctiveSingular ἀδόξω ἀδόξῃς ἀδόξῃ
Dual ἀδόξητον ἀδόξητον
Plural ἀδόξωμεν ἀδόξητε ἀδόξωσιν*
OptativeSingular ἀδόξοιμι ἀδόξοις ἀδόξοι
Dual ἀδόξοιτον ἀδοξοίτην
Plural ἀδόξοιμεν ἀδόξοιτε ἀδόξοιεν
ImperativeSingular ἀδο͂ξει ἀδοξεῖτω
Dual ἀδόξειτον ἀδοξεῖτων
Plural ἀδόξειτε ἀδοξοῦντων, ἀδοξεῖτωσαν
Infinitive ἀδόξειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀδοξων ἀδοξουντος ἀδοξουσα ἀδοξουσης ἀδοξουν ἀδοξουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀδόξουμαι ἀδόξει, ἀδόξῃ ἀδόξειται
Dual ἀδόξεισθον ἀδόξεισθον
Plural ἀδοξοῦμεθα ἀδόξεισθε ἀδόξουνται
SubjunctiveSingular ἀδόξωμαι ἀδόξῃ ἀδόξηται
Dual ἀδόξησθον ἀδόξησθον
Plural ἀδοξώμεθα ἀδόξησθε ἀδόξωνται
OptativeSingular ἀδοξοίμην ἀδόξοιο ἀδόξοιτο
Dual ἀδόξοισθον ἀδοξοίσθην
Plural ἀδοξοίμεθα ἀδόξοισθε ἀδόξοιντο
ImperativeSingular ἀδόξου ἀδοξεῖσθω
Dual ἀδόξεισθον ἀδοξεῖσθων
Plural ἀδόξεισθε ἀδοξεῖσθων, ἀδοξεῖσθωσαν
Infinitive ἀδόξεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀδοξουμενος ἀδοξουμενου ἀδοξουμενη ἀδοξουμενης ἀδοξουμενον ἀδοξουμενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ὃ καὶ πάντων ἂν εἰή δεινότατον, τοὺσ μὲν προγόνουσ ὑμῶν ἀποθνῄσκειν τολμᾶν ὥστε μὴ τὴν πόλιν ἀδοξεῖν, ὑμᾶσ δὲ μὴ κολάζειν τοὺσ καταισχύναντασ αὐτήν, ἀλλὰ περιορᾶν τὴν κοινὴν καὶ μετὰ πολλῶν πόνων συνειλεγμένην εὔκλειαν, ταύτην διὰ τὴν τῶν τοιούτων ἀνδρῶν πονηρίαν καταλυομένην. (Lycurgus, Speeches, 110:2)
  • Τοιοῦτόσ ἐστιν ἐν πολλοῖσ ὁ ἄνθρωποσ ἑτέρασ καθ’ ἑτέρων διαβολὰσ καὶ κατηγορίασ κατατίθησιν, ὥστε μὴ διαμαρτεῖν τοῦ φανῆναὶ τινα πάντωσ πονηρόν ὥσπερ ἐνταῦθα περίεστιν αὐτῷ, ἀπιστουμένουσ μὲν τῆσ διαβολῆσ, Κορινθίουσ ἀδοξεῖν, ἀπιστουμένησ δέ, Ἀθηναίουσ, ἢν οἶμαι μηδὲ Κορινθίων Ἀθηναίουσ, ἀλλὰ τοῦτον ἀμφοτέρων ὁμοῦ καταψεύδεσθαι. (Plutarch, De Herodoti malignitate, section 39 5:1)
  • "εἴ γε μὲν τὸ εὐδοξεῖν ἡδύ, τὸ ἀδοξεῖν δήπου λυπηρόν· (Plutarch, Non posse suaviter vivi secundum Epicurum, section 193)
  • "εἰ δὲ χρησμοὶ καὶ μαντικὴ καὶ θεῶν πρόνοια καὶ γονέων πρὸσ ἔκγονα στοργὴ καὶ ἀγάπησισ καὶ πολιτεία καὶ ἡγεμονία καὶ τὸ ἄρχειν ἔνδοξόν ἐστι καὶ εὐκλεέσ, οὕτωσ ἀνάγκη τοὺσ λέγοντασ, ὡσ οὐ δεῖ σῴζειν τοὺσ Ἕλληνασ ἀλλ’ ἐσθίειν καὶ πίνειν ἀβλαβῶσ τῇ γαστρὶ καὶ κεχαρισμένωσ, ἀδοξεῖν καὶ κακοὺσ νομίζεσθαι· (Plutarch, Non posse suaviter vivi secundum Epicurum, section 1910)
  • ἀλλ’ οὕτω καθάπαξ πέπρακεν ἑαυτὸν καὶ οὐκ ἐπὶ τοῖσ παρεληλυθόσιν μεμισθάρνηκεν μόνον, ἀλλὰ καὶ μετὰ ταῦτα δῆλόσ ἐστιν, ἄν περ ἐκφύγῃ νῦν, καθ’ ὑμῶν ὑπάρξων ἐκείνῳ, ὥσθ’ ἵνα μηδὲν ἐναντίον μηδὲ ῥῆμα πρόηται Φιλίππῳ οὐδ’ ἀφιέντων ἀφίεται, ἀλλ’ ἀδοξεῖν, κρίνεσθαι, πάσχειν ὁτιοῦν αἱρεῖται παρ’ ὑμῖν μᾶλλον ἢ Φιλίππῳ τι ποιῆσαι μὴ πρὸσ ἡδονήν. (Demosthenes, Speeches 11-20, 153:4)

Synonyms

  1. to hold in no esteem

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION