Plutarch, Mulierum virtutes, Λύκιαι 3:

(플루타르코스, Mulierum virtutes, Λύκιαι 3:)

ἐκρῆξαι τὸν Βελλεροφόντην, καὶ βίᾳ τοῦ πελάγουσ ἐπιφερομένου καὶ κατακλύζοντοσ τὸ πεδίον, τοὺσ μὲν ἄνδρασ οὐδὲν περαίνειν δεομένουσ αὐτοῦ, τὰσ δὲ γυναῖκασ ἀθρόασ περιχυθείσασ αἰδοῦσ τυχεῖν καὶ ἀποπαῦσαι τὴν ὀργήν. οἱ δ’ ὅλωσ τὴν λεγομένην Χίμαιραν ὄροσ ἀντήλιον γεγονέναι φασὶ καὶ ποιεῖν ἀνακλάσεισ ἐν τῷ θέρει χαλεπὰσ καὶ πυρώδεισ, ὑφ’ ὧν ἀνὰ τὸ πεδίον σκεδαννυμένων μαραίνεσθαι τοὺσ καρπούσ. τὸν δὲ Βελλεροφόντην συμφρονήσαντα διακόψαι τοῦ κρημνοῦ τὸ λειότατον καὶ μάλιστα τὰσ ἀνακλάσεισ ἀνταποστέλλον ἐπεὶ δ’ οὐκ ἐτύγχανε χάριτοσ, ὀργῇ πρὸσ ἄμυναν τραπέσθαι τῶν Λυκίων, πεισθῆναι δ’ ὑπὸ τῶν γυναικῶν.

SEARCH

MENU NAVIGATION