Διονύσιοσ δὲ εἰσ μίαν πόλιν ἁθροίσασ πᾶσαν Σικελίαν, ὑπὸ σοφίασ πιστεύων οὐδενί, μόγισ ἐσώθη· πένησ γὰρ ἦν ἀνδρῶν φίλων καὶ πιστῶν, οὗ μεῖζον σημεῖον εἰσ ἀρετὴν καὶ κακίαν οὐκ ἔστιν οὐδέν, τοῦ ἔρημον ἢ μὴ τοιούτων ἀνδρῶν εἶναι.
