Plato, Epistles, Letter 2 6:

μὴ λανθανέτω δέ σε ὅτι οὐδ’ εἰσ τὸν ἔπειτα χρόνον σιγηθήσεται· τοιοῦτοι οἱ παραδεδεγμένοι εἰσὶν αὐτήν, ἅτε οὐκ ὀλίγην γεγενημένην οὐδ’ ἠρέμα. τί οὖν δὴ λέγω νυνί; ἐρῶ ἄνωθεν ἀρξάμενοσ. πέφυκε συνιέναι εἰσ ταὐτὸν φρόνησίσ τε καὶ δύναμισ μεγάλη, καὶ ταῦτ’ ἄλληλα ἀεὶ διώκει καὶ ζητεῖ καὶ συγγίγνεται· ἔπειτα καὶ οἱ ἄνθρωποι χαίρουσιν περὶ τούτων αὐτοί τε διαλεγόμενοι καὶ ἄλλων ἀκούοντεσ ἔν τε ἰδίαισ συνουσίαισ καὶ ἐν ταῖσ ποιήσεσιν.