χαρίεις
First/Third declension Adjective;
자동번역
Transliteration:
Principal Part:
χαρίεις
χαρίεσσα
χαρίεν
Structure:
χαριεντ
(Stem)
+
ος
(Ending)
Sense
- graceful, beautiful, elegant
- cultured, refined
Declension
First/Third declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- εἰσὶ δή τινεσ ἀρχαῖαι γραφαί, χρώμασι μὲν εἰργασμέναι ἁπλῶσ καὶ οὐδεμίαν ἐν τοῖσ μίγμασιν ἔχουσαι ποικιλίαν, ἀκριβεῖσ δὲ ταῖσ γραμμαῖσ καὶ πολὺ τὸ χαρίεν ἐν ταύταισ ἔχουσαι. (Dionysius of Halicarnassus, chapter 42)
- πέφυκε γὰρ ἡ Λυσίου λέξισ ἔχειν τὸ χαρίεν, ἡ δὲ Ἰσοκράτουσ βούλεται. (Dionysius of Halicarnassus, De Isocrate, chapter 3 2:3)
- καὶ νὴ Δί’ εἴ τί γ’ ἔστι λαμπρὸν καὶ καλὸν ἢ χαρίεν ἀνθρώποισι, διὰ σὲ γίγνεται. (Aristophanes, Plutus, Prologue 3:41)
- χαρίεν οὖν μὴ Σωκράτει παρακαθήμενον λαλεῖν, ἀποβαλόντα μουσικὴν τά τε μέγιστα παραλιπόντα τῆσ τραγῳδικῆσ τέχνησ. (Aristophanes, Frogs, episode, antistrohe 11)
- οὐ γὰρ μόνον τὸ ξένον τῆσ ὑποθέσεωσ οὐδὲ τὸ χαρίεν τῆσ προαιρέσεωσ ἐπαγωγὸν ἔσται αὐτοῖσ οὐδ’ ὅτι ψεύσματα ποικίλα πιθανῶσ τε καὶ ἐναλήθωσ ἐξενηνόχαμεν, ἀλλ’ ὅτι καὶ τῶν ἱστορουμένων ἕκαστον οὐκ ἀκωμῳδήτωσ ᾔνικται πρόσ τινασ τῶν παλαιῶν ποιητῶν τε καὶ συγγραφέων καὶ φιλοσόφων πολλὰ τεράστια καὶ μυθώδη συγγεγραφότων οὓσ καὶ ὀνομαστὶ ἂν ἔγραφον, εἰ μὴ καὶ αὐτῷ σοι ἐκ τῆσ ἀναγνώσεωσ φανεῖσθαι ἔμελλον ^· (Lucian, Verae Historiae, book 1 2:2)
- "οἱ γὰρ συνόντεσ κύνεσ παρορμῶσιν καὶ συνωθοῦσιν ἐσ τὸ πῦρ καὶ ὑπεκκάουσι τὴν γνώμην, οὐκ ἐῶντεσ ἀποδειλιᾶν ὧν εἰ δύο συγκατασπάσασ ἐμπέσοι εἰσ τὴν πυράν, τοῦτο μόνον χάριεν ἂν ἐργάσαιτο. (Lucian, De morte Peregrini, (no name) 9:83)
- ἐὰν δὲ μήτε τὸ χάριεν ὅμοιον εὑρίσκῃ μήτε τὸ πιθανὸν καὶ τὸ τῶν ὀνομάτων ἀκριβὲσ μήτε τὸ τῆσ ἀληθείασ ἁπτόμενον, ἐν τοῖσ Δεινάρχου λόγοισ αὐτοὺσ ἐάτω. (Dionysius of Halicarnassus, De Dinarcho, chapter 7 1:1)
- ἐμοὶ δὲ οὐ πάνυ ἱκανόν, εἰ καινοποιεῖν δοκοίην, μηδὲ ἔχοι τισ λέγειν ἀρχαιότερόν τι τοῦ πλάσματοσ, οὗ τοῦτο ἀπόγονόν ἐστιν, ἀλλ̓ εἰ μὴ καὶ χάριεν φαίνοιτο, αἰσχυνοίμην ἄν, εὖ ἴσθι, ἐπ̓ αὐτῷ καὶ ξυμπατήσασ ἂν ἀφανίσαιμι· (Lucian, Prometheus es in verbis 7:4)