Ancient Greek-English Dictionary Language

συγγιγνώσκω

Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: συγγιγνώσκω συγγνώσομαι συνέγνων συνέγνωκα

Structure: συγ (Prefix) + γιγνώσκ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to think with, agree with, shared, to consent, agree
  2. to be conscious
  3. to allow, acknowledge, own, confess, to confess one's error
  4. to have a fellow-feeling with, to make allowance for, excuse, pardon, forgive

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συγγιγνώσκω συγγιγνώσκεις συγγιγνώσκει
Dual συγγιγνώσκετον συγγιγνώσκετον
Plural συγγιγνώσκομεν συγγιγνώσκετε συγγιγνώσκουσιν*
SubjunctiveSingular συγγιγνώσκω συγγιγνώσκῃς συγγιγνώσκῃ
Dual συγγιγνώσκητον συγγιγνώσκητον
Plural συγγιγνώσκωμεν συγγιγνώσκητε συγγιγνώσκωσιν*
OptativeSingular συγγιγνώσκοιμι συγγιγνώσκοις συγγιγνώσκοι
Dual συγγιγνώσκοιτον συγγιγνωσκοίτην
Plural συγγιγνώσκοιμεν συγγιγνώσκοιτε συγγιγνώσκοιεν
ImperativeSingular συγγίγνωσκε συγγιγνωσκέτω
Dual συγγιγνώσκετον συγγιγνωσκέτων
Plural συγγιγνώσκετε συγγιγνωσκόντων, συγγιγνωσκέτωσαν
Infinitive συγγιγνώσκειν
Participle MasculineFeminineNeuter
συγγιγνωσκων συγγιγνωσκοντος συγγιγνωσκουσα συγγιγνωσκουσης συγγιγνωσκον συγγιγνωσκοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συγγιγνώσκομαι συγγιγνώσκει, συγγιγνώσκῃ συγγιγνώσκεται
Dual συγγιγνώσκεσθον συγγιγνώσκεσθον
Plural συγγιγνωσκόμεθα συγγιγνώσκεσθε συγγιγνώσκονται
SubjunctiveSingular συγγιγνώσκωμαι συγγιγνώσκῃ συγγιγνώσκηται
Dual συγγιγνώσκησθον συγγιγνώσκησθον
Plural συγγιγνωσκώμεθα συγγιγνώσκησθε συγγιγνώσκωνται
OptativeSingular συγγιγνωσκοίμην συγγιγνώσκοιο συγγιγνώσκοιτο
Dual συγγιγνώσκοισθον συγγιγνωσκοίσθην
Plural συγγιγνωσκοίμεθα συγγιγνώσκοισθε συγγιγνώσκοιντο
ImperativeSingular συγγιγνώσκου συγγιγνωσκέσθω
Dual συγγιγνώσκεσθον συγγιγνωσκέσθων
Plural συγγιγνώσκεσθε συγγιγνωσκέσθων, συγγιγνωσκέσθωσαν
Infinitive συγγιγνώσκεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
συγγιγνωσκομενος συγγιγνωσκομενου συγγιγνωσκομενη συγγιγνωσκομενης συγγιγνωσκομενον συγγιγνωσκομενου

Future tense

Imperfect tense

Aorist tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συνέγνων συνέγνως συνέγνω
Dual συνέγνωτον συνεγνώτην
Plural συνέγνωμεν συνέγνωτε συνέγνωσαν
SubjunctiveSingular συγγνῶ συγγνῷς συγγνῷ
Dual συγγνῶτον συγγνῶτον
Plural συγγνῶμεν συγγνῶτε συγγνῶσιν*
OptativeSingular συγγνοίην συγγνοίης συγγνοίη
Dual συγγνοίητον συγγνοιήτην
Plural συγγνοίημεν συγγνοίητε συγγνοίησαν
ImperativeSingular συγγνώς συγγνώτω
Dual συγγνώτον συγγνώτων
Plural συγγνώτε συγγνώντων
Infinitive συγγνώναι
Participle MasculineFeminineNeuter
συγγνους συγγνοντος συγγνουσα συγγνουσης συγγνον συγγνοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συνεγνόμην συνεγνοῦ συνέγνοτο
Dual συνέγνοσθον συνεγνόσθην
Plural συνεγνόμεθα συνέγνοσθε συνέγνοντο
SubjunctiveSingular συγγνῶμαι συγγνῷ συγγνῶται
Dual συγγνῶσθον συγγνῶσθον
Plural συγγνώμεθα συγγνῶσθε συγγνῶνται
OptativeSingular συγγνοίμην συγγνοῖο συγγνοῖτο
Dual συγγνοῖσθον συγγνοίσθην
Plural συγγνοίμεθα συγγνοῖσθε συγγνοῖντο
ImperativeSingular συγγνοῦ συγγνόσθω
Dual συγγνόσθον συγγνόσθων
Plural συγγνόσθε συγγνόσθων
Infinitive συγγνοῦσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
συγγνομενος συγγνομενου συγγνομενη συγγνομενης συγγνομενον συγγνομενου

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • οὐδεὶσ γὰρ ἔτι τοῖσ πολλοῖσ ἐτόλμησεν ἀντειπεῖν οὔτ’ ἄρχων οὔτε βουλευτὴσ περὶ τοῦ τὸν Μάρκιον κατάγειν, ἀλλ’ ὁρῶντεσ ἐν τῇ πόλει διαδρομὰσ γυναικῶν καὶ πρὸσ ἱεροῖσ ἱκεσίασ καὶ δάκρυα πρεσβυτῶν καὶ δεήσεισ, πάντα δ’ ἐνδεᾶ τόλμησ καὶ σωτηρίων λογισμῶν, συνέγνωσαν ὀρθῶσ τὸν δῆμον ἐπὶ τὰσ διαλλαγὰσ τοῦ Μαρκίου τραπέσθαι, τὴν δὲ βουλὴν τοῦ παντὸσ ἁμαρτάνειν, ὅτε παύσασθαι καλῶσ εἶχεν ὀργῆσ καὶ μνησικακίασ, ἀρχομένην. (Plutarch, Lives, chapter 30 1:3)
  • ὅμωσ δὲ τοῦ Δίωνοσ ταφάσ τε λαμπρὰσ παρασκευάσαντοσ καὶ μετὰ τοῦ στρατεύματοσ ἑπομένου προπέμψαντοσ τὸν νεκρόν, εἶτα διαλεχθέντοσ αὐτοῖσ, συνέγνωσαν ὡσ οὐ δυνατὸν ἦν ταρασσομένην παύσασθαι τὴν πόλιν Ἡρακλείδου καὶ Δίωνοσ ἅμα πολιτευομένων. (Plutarch, Dion, chapter 53 4:2)
  • αἱ δὲ ἀκούσασαι συνέγνωσαν βέλτιον αὐτῶν ἐκεῖνον λογίζεσθαι περὶ τοῦ πρέποντοσ. (Plutarch, Pompey, chapter 44 4:2)
  • συνέγνωσαν δὲ καὶ αὐτοὶ σφίσιν ὡσ ἠδικηκότεσ· (Lysias, Speeches, 14:2)
  • εἰ μὲν οὖν συνέγνωσαν ἑαυτοῖσ Οὐιεντανοὶ κακῶσ τὰ πρῶτα βεβουλευμένοισ καὶ τὸ λοιπὸν ἦγον ἡσυχίαν οὐδενὸσ ἂν ἔτι μείζονοσ ἀπέλαυσαν κακοῦ, νῦν δὲ ἀναμαχεῖσθαί τε τὰ πρότερα σφάλματα ἐλπίσαντεσ καὶ εἰ μείζονι παρασκευῇ ἐπιβάλοιεν, ῥᾳδίωσ ἐπικρατήσειν οἰόμενοι τῷ πολέμῳ, πολλῇ στρατιᾷ τῇ τε ἐξ αὐτῆσ τῆσ πόλεωσ καταγραφείσῃ καὶ τῇ ἐκ τῶν ὁμοεθνῶν κατὰ φιλίαν παραγενομένῃ τὸ δεύτερον ἐπὶ τοὺσ Ῥωμαίουσ ἐλαύνουσι· (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, book 2, chapter 55 4:1)

Synonyms

  1. to think with

  2. to be conscious

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION