Ancient Greek-English Dictionary Language

θαλάσσιος

First/Second declension Adjective; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: θαλάσσιος θαλασσίᾱ θαλάσσιον

Structure: θαλασσι (Stem) + ος (Ending)

Etym.: qa/lassa

Sense

  1. of, in, on, or from the sea, into the sea
  2. sea-going

Examples

  • καὶ μὴν ὅδ’ ἀκτὰσ ἐκλιπὼν θαλασσίουσ βουφορβὸσ ἥκει σημανῶν τί σοι νέον. (Euripides, Iphigenia in Tauris, episode1)
  • καὶ λέγει ὅτι μύασ τε ἐθήρων τοὺσ θαλασσίουσ οἱ στρατιῶται, καὶ ὄστρεα δὲ καὶ τοὺσ σωλῆνασ καλεομένουσ, ἄτοπα τὸ μέγαθοσ, ὡσ τοῖσιν ἐν τῇδε τῇ ἡμετέρῃ θαλάσσῃ συμβαλέειν· (Arrian, Indica, chapter 21 14:2)
  • Ἡγήσανδροσ δὲ ὁ Δελφὸσ τρίγλην παραφέρεσθαι ἐν τοῖσ Ἀρτεμισίοισ διὰ τὸ δοκεῖν τοὺσ θαλασσίουσ λαγὼσ θανασίμουσ ὄντασ θηρεύειν ἐπιμελῶσ καὶ καταναλίσκειν. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 126 2:1)
  • πεζούσ τε γὰρ καὶ θαλασσίουσ λινόπτεροι κυανώπιδεσ νᾶεσ μὲν ἄγαγον, ποποῖ, νᾶεσ δ’ ἀπώλεσαν, τοτοῖ, νᾶεσ πανωλέθροισιν ἐμβολαῖσ, αἵ τ’ Ιαὄνων χέρεσ. (Aeschylus, Persians, choral, antistrophe 11)
  • οὗτοσ γὰρ ὁ πόλεμοσ συστὰσ ἔσωσε ἐσ τὸ τότε τὴν Ἑλλάδα, ἀναγκάσασ θαλασσίουσ γενέσθαι Ἀθηναίουσ. (Herodotus, The Histories, book 7, chapter 144 3:1)

Synonyms

  1. of

  2. sea-going

Related

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION