Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

μετανάστης

First declension Noun; Masculine 자동번역 Transliteration:

Principal Part: μετανάστης μετανάστου

Structure: μεταναστ (Stem) + ης (Ending)

Etym.: nai/w

Sense

  1. one who has changed his home, a wanderer, immigrant, land-louper

Declension

First declension
Singular Dual Plural
Nominative μετανάστης μετανάστᾱ μετανάσται
Genitive μετανάστου μετανάσταιν μεταναστῶν
Dative μετανάστῃ μετανάσταιν μετανάσταις
Accusative μετανάστην μετανάστᾱ μετανάστᾱς
Vocative μετανάστα μετανάστᾱ μετανάσται

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • οὐχ ἑαυτόν, ἀλλ’ ἀφ’ ἑαυτοῦ πάντασ ἀποδείκνυσι μετανάστασ ἐνταῦθα καὶ ξένουσ καὶ φυγάδασ ἡμᾶσ ὄντασ. (Plutarch, De exilio, section 17 9:2)
  • ὦ ξένε, μὴ δῆτ’ ἀδικηθῶ σοὶ πιστεύσασ καὶ μεταναστάσ. (Sophocles, Oedipus at Colonus, choral, antistrophe 115)
  • εἰσ τὸν αὐτόν Ὑλοβάτασ, φιλόδενδροσ, ὀρεσσαύλου πόσισ Ἀχοῦσ, Πάν, σκοπόσ, εὐκεράου μαλοφύλαξ ἀγέλασ, Πὰν ὁ δασυκνάμων, ὁ πολύσποροσ, ὃσ μετανάστασ ἔδραμον αἰχματᾶν ἐσ δάιν Ἀσσυρίων, Μιλτιάδου στήσαντοσ ὁμάσπιδα περσοδιώκτην, ἵσταμαι, ἀκλήτου ξείνια συμμαχίησ. (Unknown, Greek Anthology, Volume V, book 16, chapter 2331)
  • οἱ δὲ μετανάστασ μυθολογοῦντεσ αὐτοὺσ εἶναι Τυρρηνὸν ἀποφαίνουσιν ἡγεμόνα τῆσ ἀποικίασ γενόμενον ἀφ’ ἑαυτοῦ θέσθαι τῷ ἔθνει τοὔνομα· (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, book 1, chapter 27 1:1)
  • Ἀναξιμένησ Πυθαγόρῃ "Εὐβουλότατοσ ἦσ ἡμέων, μεταναστὰσ ἐκ Σάμου ἐσ Κρότωνα, ἐνθάδε εἰρηνέεισ. (Diogenes Laertius, Lives of Eminent Philosophers, B, Kef. b'. ANACIMENHS 2:7)

Related

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION