Ancient Greek-English Dictionary Language

λυπέω

ε-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: λυπέω

Structure: λυπέ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to give pain to, to pain, distress, grieve, vex
  2. (absolute) to cause pain or grief
  3. (in historical writers, of cavalry and light troops) to harass, annoy

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular λύπω λύπεις λύπει
Dual λύπειτον λύπειτον
Plural λύπουμεν λύπειτε λύπουσιν*
SubjunctiveSingular λύπω λύπῃς λύπῃ
Dual λύπητον λύπητον
Plural λύπωμεν λύπητε λύπωσιν*
OptativeSingular λύποιμι λύποις λύποι
Dual λύποιτον λυποίτην
Plural λύποιμεν λύποιτε λύποιεν
ImperativeSingular λῦπει λυπεῖτω
Dual λύπειτον λυπεῖτων
Plural λύπειτε λυποῦντων, λυπεῖτωσαν
Infinitive λύπειν
Participle MasculineFeminineNeuter
λυπων λυπουντος λυπουσα λυπουσης λυπουν λυπουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular λύπουμαι λύπει, λύπῃ λύπειται
Dual λύπεισθον λύπεισθον
Plural λυποῦμεθα λύπεισθε λύπουνται
SubjunctiveSingular λύπωμαι λύπῃ λύπηται
Dual λύπησθον λύπησθον
Plural λυπώμεθα λύπησθε λύπωνται
OptativeSingular λυποίμην λύποιο λύποιτο
Dual λύποισθον λυποίσθην
Plural λυποίμεθα λύποισθε λύποιντο
ImperativeSingular λύπου λυπεῖσθω
Dual λύπεισθον λυπεῖσθων
Plural λύπεισθε λυπεῖσθων, λυπεῖσθωσαν
Infinitive λύπεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
λυπουμενος λυπουμενου λυπουμενη λυπουμενης λυπουμενον λυπουμενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • νῦν οὖν μὴ λυπεῖσθε, μηδὲ σκληρὸν ὑμῖν φανήτω, ὅτι ἀπέδοσθέ με ὧδε. εἰσ γὰρ ζωὴν ἀπέστειλέ με ὁ Θεὸσ ἔμπροσθεν ὑμῶν. (Septuagint, Liber Genesis 45:5)
  • ἁγία γὰρ ἡ ἡμέρα τῷ Κυρίῳ. καὶ μὴ λυπεῖσθε, ὁ γὰρ Κύριοσ δοξάσει ὑμᾶσ. (Septuagint, Liber Esdrae I 9:52)
  • καὶ οἱ Λευῖται ἐκέλευον παντὶ τῷ δήμῳ λέγοντεσ. ἡ ἡμέρα αὕτη ἁγία, μὴ λυπεῖσθε. (Septuagint, Liber Esdrae I 9:53)
  • λυπεῖσθε ἐφ̓ ἑαυτοῖσ, ἀπολεῖται γὰρ καὶ Δηβών, οὗ ὁ βωμὸσ ὑμῶν, ἐκεῖ ἀναβήσεσθε κλαίειν. ἐπὶ Ναβαῦ τῆσ Μωαβίτιδοσ ὀλολύζετε ἐπὶ πάσησ κεφαλῆσ φαλάκρωμα, πάντεσ βραχίονεσ κατατετμημένοι. (Septuagint, Liber Isaiae 15:2)
  • καὶ νῦν, ἐπεί φατε πρὸσ ἡμᾶσ φιλοστόργωσ ἔχειν καὶ λυπεῖσθε μελλουσῶν ἀναχωρεῖν, οὐδ’ αὐταὶ τὴν δέησιν ὑμῶν ἀποστρεφόμεθα, πίστιν δ’ εὐνοίασ λαβοῦσαι τὴν μόνην ἡμῖν ἀξιόλογον νομισθεῖσαν ἀγαπήσομεν τὸν μεθ’ ὑμῶν βίον ὡσ γαμεταὶ διανύσαι. (Flavius Josephus, Antiquitates Judaicae, Book 4 170:1)

Synonyms

  1. to give pain to

  2. to harass

Derived

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION