Hellas Alive Dictionary - κατακτος

Ancient Greek Dictionary

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: κατακτός κατακτή κατακτόν

Structure: κατακτ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: kata/gw

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	κατακτός κατακτοῦ	κατακτότερος κατακτοτεροῦ	κατακτότατος κατακτοτατοῦ
Adverb	κατακτώς	κατακτότερον	κατακτότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

μόλυβδον ἐσ τουτὶ τὸ κοῖλον ἐγχέασ ἔπειτ’ ἄνωθεν ῥάβδον ἐνθεὶσ ὑπόμακρον, γενήσεταί σοι τῶν κατακτῶν κοττάβων. (Aristophanes, Peace, Episode 1:14)
ἐκάλουν δὲ καὶ κατακτούσ τινασ κοττάβουσ. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 15, book 15, chapter 41)
τὸ δὲ καλούμενον κατακτὸν κοττάβιον τοιοῦτόν ἐστιν λυχνίον ἐστὶν ὑψηλόν, ἔχον τὸν μάνην καλούμενον, ἐφ’ ὃν τὴν καταβαλλομένην ἔδει πεσεῖν πλάστιγγα· (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 15, book 15, chapter 5 2:4)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

bab2min@gmail.com