Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

ἐλάττων

Third declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: ἐλάττων ἐλάττον

Structure: ἐλαττ (Stem) + ων (Comparative Ending)

Sense

  1. smaller

Declension

Third declension
M/F Neuter
Singular Dual Plural Singular Dual Plural
Nominative ἐλάττων ἐλάττονε ἐλάττονες έ̓λαττον ἐλάττονε ἐλάττονα
Genitive ἐλάττονος ἐλαττόνοιν ἐλαττόνων ἐλάττονος ἐλαττόνοιν ἐλαττόνων
Dative ἐλάττονι ἐλαττόνοιν ἐλάττοσιν* ἐλάττονι ἐλαττόνοιν ἐλάττοσιν*
Accusative ἐλάττονα ἐλάττονε ἐλάττονας έ̓λαττον ἐλάττονε ἐλάττονα
Vocative ἐλάττον ἐλάττονε ἐλάττονες έ̓λαττον ἐλάττονε ἐλάττονα
Comparative Superlative
Adjective ἐλάττων ἐλάττονος ἐλάχιστος ἐλαχίστου
Adverb έ̓λαττον ἐλάχιστα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • "οὐκ Αὐτοκλέησ καὶ Ἐπικλέησ, οἳ μετ’ ἀλλήλων ζῆν προελόμενοι καὶ πάντ’ ἐν ἐλάττονι ποιούμενοι τῆσ ἡδονῆσ, ἐπειδὴ πάντα κατανάλωσαν, κώνειον πιόντεσ ἅμα τὸν βίον ἐτελεύτησαν; (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 12, book 12, chapter 52 2:2)
  • οὐδὲ τὸν μὲν μεγάλα ἱεροσυλήσαντα ἀπέκτεινον, τὸν δὲ μικρὰ ἐλάττονι τιμωρίᾳ ἐκόλαζον· (Lycurgus, Speeches, 86:2)
  • πάλιν ἐνταῦθα ἐλάττονι ὀνόματι τοῦ πράγματοσ ἐχρήσατο· (Aristides, Aelius, Ars Rhetorica, , chapter 2 11:4)
  • "γίνεται δὲ ἐν ὀστρέῳ τινὶ παραπλησίῳ ταῖσ πίνναισ, πλὴν ἐλάττονι. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 3, book 3, chapter 454)
  • τὸν ἕτερον τοῦ προάγοντοσ ἀεὶ τῷ χρόνῳ βραχύτερον ποιούσησ εἰκὸσ γὰρ ἐν ἐλάττονι χρόνῳ τὸ δαπανώμενον ἔλαττον εἶναι. (Plutarch, De defectu oraculorum, section 2 6:1)

Similar forms

SEARCH

MENU NAVIGATION