Sense

1. to feed in a certain way, to diet
2. to lead a certain course of life, to live, to live in the observance of
3. to be arbiter or umpire
4. to determine, decide

Examples

• τοῦ δ’ Ἀριστοτέλουσ τεθαύμακα, ὃν πολυθρύλητον πεποιήκασιν οἱ σοφοὶ οὗτοι, καλέ μου Δημόκριτε καὶ σὺ τῶν λόγων αὐτοῦ πρεσβεύεισ ὡσ καὶ τῶν ἄλλων φιλοσόφων τε καὶ ῥητόρων τῆσ ἀκριβείασ, πότε μαθὼν ἢ παρά τίνοσ ἀνελθόντοσ ἐκ τοῦ βυθοῦ Πρωτέωσ ἢ Νηρέωσ, τί ποιοῦσιν οἱ ἰχθύεσ ἢ πῶσ κοιμῶνται ἢ πῶσ διαιτῶνται. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 8, book 8, chapter 471)
• ἀριστώντων δὲ ἐν τῇ αὐλῇ, ὡσ ἐπεισπηδῶσιν οὗτοι καὶ καταλαμβάνουσιν αὐτὰσ καὶ ἡρ́παζον τὰ σκεύη, αἱ μὲν ἄλλαι θεράπαιναι ἐν τῷ πύργῳ γὰρ ἦσαν, οὗπερ διαιτῶνται ὡσ ἤκουσαν κραυγῆσ, κλείουσι τὸν πύργον, καὶ ἐνταῦθα μὲν οὐκ εἰσῆλθον, τὰ δ’ ἐκ τῆσ ἄλλησ οἰκίασ ἐξέφερον σκεύη, ἀπαγορευούσησ τῆσ γυναικὸσ μὴ ἅπτεσθαι αὐτοῖσ, καὶ λεγούσησ ὅτι αὑτῆσ εἰή ἐν τῇ προικὶ τετιμημένα καὶ ὅτι τὰ πρόβατα ἔχετε πεντήκοντα καὶ τὸν παῖδα καὶ τὸν ποιμένα, πλείονοσ ἄξια ἢ κατεδικάσασθε· (Demosthenes, Speeches 41-50, 73:3)
• τῶν δὲ νομάδων αἱ σκηναὶ πιλωταὶ πεπήγασιν ἐπὶ ταῖσ ἁμάξαισ, ἐν αἷσ διαιτῶνται· (Strabo, Geography, Book 7, chapter 3 34:15)
• χαμαὶ δὲ καθήμενοι διαιτῶνται μετ’ ἀλλήλων ἐν φαύλοισ τριβωνίοισ καὶ χειμῶνοσ καὶ θέρουσ τὰ αὐτά, διακονοῦσί τε καὶ ἑαυτοῖσ καὶ τοῖσ ἀνδράσι· (Strabo, Geography, Book 10, chapter 4 29:6)

Similar forms

• δίαιταν (335)
• διαίτης (172)
• διαίτῃ (98)
• δίαιτα (61)
• διαίτας (45)
• διαιτητῇ (40)
• διαίταις (37)
• διαιτητὴν (33)
• διαιτᾶσθαι (26)
• διαιτᾶν (23)
• διαιτητὴς (19)
• δίαιται (15)
• διαιτητῶν (14)
• διαιτητοῦ (13)
• διαιτῶν (10)
• διαιτητήν (9)
• διαιτήματα (8)
• διαιτῆσαι (8)
• διαιτηταὶ (8)
• δίαιτάν (6)
• διαιτᾷν (6)
• διαιτηταῖς (5)
• διαιτᾶται (5)
• διαιτητὰς (5)
• διαιτῶνται (4)
• διαιτᾶτο (4)
• διαιτητάς (4)
• διαιτητής (4)
• διαιτωμένῳ (3)
• διαιτᾷ (3)
• διαίτῃσι (2)
• διαιτηθείη (2)
• διαιτητική (2)
• διαιτῶντες (2)
• διαιτήσειν (2)
• διαίτῃ· (1)
• διαιτῆν (1)
• διαιτηθῇ (1)
• διαιτήσει (1)
• διαιτώμεθα (1)
• διαιτάσθω (1)
• διαίτη (1)
• διαιτῇν (1)
• διαίτῃσιν‧ (1)
• διαιτῶμαι (1)
• διαιτώντων (1)
• δίαιτά (1)
• διαίτασεν (1)
• διαίτην (1)
• διαιτηθεὶς (1)
• διαιτήσεις (1)
• δίαιτ (1)
• δίαιταν‧ (1)
• διαιτήμασι (1)
• διαιτηθείη‧ (1)
• διαιτήσας (1)
• διαιτηταί (1)
• διαιτῷτο (1)
• δίαιτὰν (1)
• διαιτᾶσθαί (1)
• διαίτῃ‧ (1)
• διαιτῇν‧ (1)
• διαιτήθη (1)
• διαίτῃσιν (1)
• διαιτῳή (1)
• διαιτᾷς (1)
• διαιτέοντο (1)
• διαιτήματι (1)
• διαιτηθείς (1)
• διαιτητικὴ (1)
• διαιτώμην (1)
• διαιτᾷν‧ (1)
• διαιτάσθων (1)
• διαιτήμασί (1)
• διαιτῆντοῦ (1)
• διαιτωμένῃ (1)
• διαιτῶσι (1)
• δίαιτᾳ (1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.