Sense

1. to constrain, to be hard pressed or overpowered, suffer violence, forcibly made slaves, forced from one
2. to overpower by force, press hard, to do, violence, to lay violent hands on, to force, to force, [to be favourable]
3. to force
4. to use force, struggle, to force one's way, to increase in violence

Examples

• ὁ δ’ ἐβιάζετο ὁ θεοῖσιν ἐχθρὸσ καὶ μιαρὸσ Χολοζύγησ. (Aristophanes, Lysistrata, Episode4)
• ’ Κίνδων δὲ ὁ ὀψοφάγοσ καὶ Δημύλοσ ὀψοφάγοσ δὲ καὶ οὗτοσ γλαύκου παρατεθέντοσ, ἄλλου δ’ οὐδενόσ, ὁ μὲν τὸν ὀφθαλμὸν κατελάβετο, καὶ ὁ Δημύλοσ ἐπὶ τὸν ἐκείνου ὀφθαλμὸν ἐπιβαλὼν ἐβιάζετο φωνῶν ἄφεσ καὶ ἀφήσω. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 8, book 8, chapter 35 1:2)
• ὁ δὲ τοῦτο κωλῦσαι βουλόμενοσ, ἦν δὲ ὄψισ οὐχ ὡσ στρατηγῶν μαχομένων, ἀλλ’ ὥσπερ θηρίῳ πρὸσ ἀλκὴν ὑπ’ ἀνάγκησ τρεπομένῳ δεινοῦ κυνηγέτου τοῦ Φιλοποίμενοσ συνεστῶτοσ,, ἔνθα ὁ μὲν ἵπποσ τοῦ τυράννου ῥωμαλέοσ ὢν καὶ θυμοειδὴσ καὶ τοῖσ μύωψιν αἱμαχθεὶσ ἑκατέρωθεν ἐπετόλμησε τῇ διαβάσει, καὶ προσβαλὼν τῇ τάφρῳ τὸ στῆθοσ ἐβιάζετο τοῖσ προσθίοισ πέραν ἐρείσασθαι σκέλεσιν. (Plutarch, Philopoemen, chapter 10 6:1)
• αὐτὸσ μὲν οὖν ὁ Πύρροσ ἐβιάζετο κατὰ στόμα τοῖσ ὁπλίταισ πρὸσ ἀσπίδασ πολλὰσ τῶν Σπαρτιατῶν ἀντιπαρατεταγμένασ, καὶ τάφρον οὐ περατὴν οὐδὲ βάσιν ἀσφαλῆ τοῖσ μαχομένοισ παρέχουσαν ὑπὸ χαυνότητοσ. (Plutarch, chapter 28 1:1)
• καὶ Κάτων διενεχθεὶσ πρὸσ τὸν Πομπήιον ἐν οἷσ ἐβιάζετο τὴν πόλιν μετὰ Καίσαροσ, ἐπεὶ κατέστησαν εἰσ πόλεμον, ἐκέλευσε Πομπηίῳ παραδοῦναι τὴν ἡγεμονίαν, ἐπειπὼν ὅτι τῶν αὐτῶν ἐστι καὶ ποιεῖν τὰ μεγάλα κακὰ καὶ παύειν. (Plutarch, Praecepta gerendae reipublicae, chapter, section 14 22:1)

Similar forms

• βιάζῃ (7)
• βιάζου (4)
• βιάζετο (4)
• βιάζεο (2)
• βιάζει (1)
• βιάζευ (1)
• βιάζεαι (1)
• βιάζοιτ (1)
• βιάζειν (1)
• βιάζετε (1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.