Sense

1. to constrain, to be hard pressed or overpowered, suffer violence, forcibly made slaves, forced from one
2. to overpower by force, press hard, to do, violence, to lay violent hands on, to force, to force, [to be favourable]
3. to force
4. to use force, struggle, to force one's way, to increase in violence

Examples

• μετὰ ταῦτα δὲ λούσαντεσ αὐτούσ, ὡσ οὐχ ἱκανῆσ τῆσ κάτω λίμνησ λουτρὸν εἶναι τοῖσ ἐκεῖ, καὶ μύρῳ τῷ καλλίστῳ χρίσαντεσ τὸ σῶμα πρὸσ δυσωδίαν ἤδη βιαζόμενον καὶ στεφανώσαντεσ τοῖσ ὡραίοισ ἄνθεσι προτίθενται λαμπρῶσ ἀμφιέσαντεσ, ἵνα μὴ ῥιγῷεν δῆλον ὅτι παρὰ τὴν ὁδὸν μηδὲ γυμνοὶ βλέποιντο τῷ Κερβέρῳ. (Lucian, (no name) 11:1)
• ἐπὶ τοῦτον οὖν οἱ γνωριμώτατοι τρέπονται, καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἅψασθαι τοῦ Γαϊού καὶ μετ’ αὐτῶν ἐπὶ τὸν ἄνδρα συστῆναι, μὴ βιαζόμενον μηδὲ ἀντικρούοντα τοῖσ πολλοῖσ, ἀλλὰ πρὸσ ἡδονὴν ἄρχοντα καὶ χαριζόμενον ὑπέρ ὧν καὶ ἀπεχθάνεσθαι καλῶσ εἶχεν. (Plutarch, Caius Gracchus, chapter 8 4:2)
• Ἐν τῇ ὑπωρείᾳ κάτω ἔτι, ὦ Λυκῖνε, ἄρτι προβαίνειν βιαζόμενον· (Lucian, 7:6)
• βιαζόμενον δέ τινα πρὸσ ἐναντίον ῥεῦμα ποταμοῦ μετὰ τῶν ὅπλων καὶ τὰ μὲν ἀντέχοντα, τὰ δ’ ὑποφερόμενον εἰσάγων ἀνακοπάσ τε ποιήσει συλλαβῶν καὶ ἀναβολὰσ χρόνων καὶ ἀντιστηριγμοὺσ γραμμάτων δεινὸν δ’ ἀμφ’ Ἀχιλῆα κυκώμενον ἵστατο κῦμα, ὤθει δ’ ἐν σάκεϊ πίπτων ῥόοσ, οὐδὲ πόδεσσιν εἶχε στηρίξασθαι. (Dionysius of Halicarnassus, De Compositione Verborum, chapter 1621)
• πρῶτον οὖν τοῦτο δεῖ πείθεσθαι τὸν ὑπὸ πολλῆσ δυσωπίασ βιαζόμενον, ὅτι πάθει βλαβερῷ συνέχεται· (Plutarch, De vitioso pudore, section 31)

Similar forms

• βιάζῃ (7)
• βιάζετο (4)
• βιάζου (4)
• βιάζεο (2)
• βιάζειν (1)
• βιάζετε (1)
• βιάζει (1)
• βιάζευ (1)
• βιάζεαι (1)
• βιάζοιτ (1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.