Hellas Alive Dictionary - ακουσιος

Ancient Greek Dictionary

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: ἀκούσιος ἀκούσια ἀκούσιον

Structure: ἀκουσι (Stem) + ος (Ending)

Etym.: ἀεκούσιος, ἀεκούσια, ἀεκούσιον

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	ἀκούσιος ἀκουσίου	ἀκουσιότερος ἀκουσιοτέρου	ἀκουσιότατος ἀκουσιοτάτου
Adverb	ἀκουσίως	ἀκουσιότερον	ἀκουσιότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

καὶ ἐξιλάσεται ὁ ἱερεὺσ περὶ πάσησ συναγωγῆσ υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ ἀφεθήσεται αὐτοῖσ. ὅτι ἀκούσιόν ἐστι, καὶ αὐτοὶ ἤνεγκαν τὸ δῶρον αὐτῶν κάρπωμα Κυρίῳ περὶ τῆσ ἁμαρτίασ αὐτῶν ἔναντι Κυρίου, περὶ τῶν ἀκουσίων αὐτῶν. (Septuagint, Liber Numeri 15:25)
καὶ ἀφεθήσεται κατὰ πᾶσαν συναγωγὴν υἱῶν Ἰσραὴλ καὶ τῷ προσηλύτῳ τῷ προσκειμένῳ πρὸσ ὑμᾶσ, ὅτι παντὶ τῷ λαῷ ἀκούσιον. (Septuagint, Liber Numeri 15:26)
ἔστι πονηρία, ἣν εἶδον ὑπὸ τὸν ἥλιον, ὡσ ἀκούσιον ὃ ἐξῆλθεν ἀπὸ προσώπου ἐξουσιάζοντοσ. (Septuagint, Liber Ecclesiastes 10:5)
εἰ δέ τισ ἀκούσιόν τι δεινὸν ἐργάσαιτο, κολάζεσθαι καὶ τοῦτον δικαιοῖ; (Lucian, Juppiter confuatus, (no name) 18:12)
Οὔκ, ἀλλὰ δυστύχημά τι ἀκούσιον ἐγένετο. (Lucian, Dialogi deorum, 2:9)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

bab2min@gmail.com