Ancient Greek-English Dictionary Language

ἀγανακτέω

ε-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ἀγανακτέω ἀγανακτήσω

Structure: ἀγανακτέ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: a)/gan

Sense

  1. to feel a violent irritation
  2. (of wine) to ferment

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀγανάκτω ἀγανάκτεις ἀγανάκτει
Dual ἀγανάκτειτον ἀγανάκτειτον
Plural ἀγανάκτουμεν ἀγανάκτειτε ἀγανάκτουσιν*
SubjunctiveSingular ἀγανάκτω ἀγανάκτῃς ἀγανάκτῃ
Dual ἀγανάκτητον ἀγανάκτητον
Plural ἀγανάκτωμεν ἀγανάκτητε ἀγανάκτωσιν*
OptativeSingular ἀγανάκτοιμι ἀγανάκτοις ἀγανάκτοι
Dual ἀγανάκτοιτον ἀγανακτοίτην
Plural ἀγανάκτοιμεν ἀγανάκτοιτε ἀγανάκτοιεν
ImperativeSingular ἀγανᾶκτει ἀγανακτεῖτω
Dual ἀγανάκτειτον ἀγανακτεῖτων
Plural ἀγανάκτειτε ἀγανακτοῦντων, ἀγανακτεῖτωσαν
Infinitive ἀγανάκτειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀγανακτων ἀγανακτουντος ἀγανακτουσα ἀγανακτουσης ἀγανακτουν ἀγανακτουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀγανάκτουμαι ἀγανάκτει, ἀγανάκτῃ ἀγανάκτειται
Dual ἀγανάκτεισθον ἀγανάκτεισθον
Plural ἀγανακτοῦμεθα ἀγανάκτεισθε ἀγανάκτουνται
SubjunctiveSingular ἀγανάκτωμαι ἀγανάκτῃ ἀγανάκτηται
Dual ἀγανάκτησθον ἀγανάκτησθον
Plural ἀγανακτώμεθα ἀγανάκτησθε ἀγανάκτωνται
OptativeSingular ἀγανακτοίμην ἀγανάκτοιο ἀγανάκτοιτο
Dual ἀγανάκτοισθον ἀγανακτοίσθην
Plural ἀγανακτοίμεθα ἀγανάκτοισθε ἀγανάκτοιντο
ImperativeSingular ἀγανάκτου ἀγανακτεῖσθω
Dual ἀγανάκτεισθον ἀγανακτεῖσθων
Plural ἀγανάκτεισθε ἀγανακτεῖσθων, ἀγανακτεῖσθωσαν
Infinitive ἀγανάκτεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀγανακτουμενος ἀγανακτουμενου ἀγανακτουμενη ἀγανακτουμενης ἀγανακτουμενον ἀγανακτουμενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀγανακτήσω ἀγανακτήσεις ἀγανακτήσει
Dual ἀγανακτήσετον ἀγανακτήσετον
Plural ἀγανακτήσομεν ἀγανακτήσετε ἀγανακτήσουσιν*
OptativeSingular ἀγανακτήσοιμι ἀγανακτήσοις ἀγανακτήσοι
Dual ἀγανακτήσοιτον ἀγανακτησοίτην
Plural ἀγανακτήσοιμεν ἀγανακτήσοιτε ἀγανακτήσοιεν
Infinitive ἀγανακτήσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀγανακτησων ἀγανακτησοντος ἀγανακτησουσα ἀγανακτησουσης ἀγανακτησον ἀγανακτησοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀγανακτήσομαι ἀγανακτήσει, ἀγανακτήσῃ ἀγανακτήσεται
Dual ἀγανακτήσεσθον ἀγανακτήσεσθον
Plural ἀγανακτησόμεθα ἀγανακτήσεσθε ἀγανακτήσονται
OptativeSingular ἀγανακτησοίμην ἀγανακτήσοιο ἀγανακτήσοιτο
Dual ἀγανακτήσοισθον ἀγανακτησοίσθην
Plural ἀγανακτησοίμεθα ἀγανακτήσοισθε ἀγανακτήσοιντο
Infinitive ἀγανακτήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀγανακτησομενος ἀγανακτησομενου ἀγανακτησομενη ἀγανακτησομενης ἀγανακτησομενον ἀγανακτησομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • καὶ ἢν μέν σε μὴ ἐπαινῶσιν, ἀγανάκτει καὶ λοιδοροῦ αὐτοῖσ· (Lucian, Rhetorum praeceptor, (no name) 13:38)
  • μέμνησο δέ, ὦ γενναῖε, μὴ τὰ σεαυτοῦ μόνον πρεσβεύειν ἐν τῇ κατηγορίᾳ, τὰ κοινὰ δὲ ὁρᾶν εἰ γάρ τι καὶ πρὸσ ἀλλήλουσ διαφερόμεθα ἐν τοῖσ δόγμασι, σὺ δὲ τοῦτο μὲν μὴ ἐξέταζε, μηδὲ ὅστισ ἐστὶν ὁ ἀληθέστεροσ νῦν λέγε, ὅλωσ δὲ ὑπὲρ Φιλοσοφίασ αὐτῆσ ἀγανάκτει περιυβρισμένησ καὶ κακῶσ ἀκουούσησ ἐν τοῖσ Παρρησιάδου λόγοισ, καὶ τὰσ προαιρέσεισ ἀφείσ, ἐν αἷσ διαλλάττομεν, ὃ κοινὸν ἅπαντεσ ἔχομεν, τοῦτο ὑπερμάχει. (Lucian, Piscator, (no name) 23:7)
  • ἀλλ’ ὦγάθ’ ἀνίστασο μηδ’ οὕτω σεαυτὸν ἔσθιε μηδ’ ἀγανάκτει. (Aristotle, Wasps, Parodos, antistrophe 13)
  • καὶ μηδὲν ἀγανάκτει γ’. (Aristotle, Wasps, Episode 2:62)
  • ^ ἐπεὶ δέ, ὅπερ ἀληθέστατον, ἀδύνατον εἶναί φημι σώζεσθαι τὴν γυναῖκα καὶ ἡττῆσθαι ὑπὸ τῆσ νόσου ὁμολογῶ, ἀγανακτεῖ καὶ ὀργίζεται καί φησιν ἑκόντα καθυφίεσθαι καὶ προδιδόναι τὴν ἄνθρωπον, ἐγκαλῶν ἐμοὶ τὴν ἀσθένειαν τῆσ τέχνησ. (Lucian, Abdicatus, (no name) 7:2)
  • ἐπεὶ τοίνυν ἔξεστιν, καὶ τοῦ μὲν ἐγκαλεῖν μόνου ὁ πατὴρ κύριοσ, τοῦ κρῖναι δὲ εἰ εὔλογα αἰτιᾶται ὑμεῖσ οἱ δικάζοντεσ, αὐτὸ μὲν ὅ μοι ἐπιφέρει καὶ ἐφ’ ᾧ νῦν ἀγανακτεῖ μηδέπω σκοπεῖτε, πρότερον δὲ ἐκεῖνο ἐξετάσατε, εἰ ἔτι δοτέον ἀποκηρύττειν αὐτῷ ἅπαξ ἀποκηρύξαντι καὶ χρησαμένῳ τῇ παρὰ τοῦ νόμου ἐξουσίᾳ καὶ ἀποπληρώσαντι τὴν πατρικὴν ταύτην δυναστείαν, εἶτ’ αὖθισ ἀναλαβόντι καὶ λύσαντι τὴν ἀποκήρυξιν. (Lucian, Abdicatus, (no name) 9:1)
  • καὶ γὰρ ὁ λαιμὸσ ἀπαιτεῖ τὰ ἐκ τοῦ ἔθουσ καὶ ἀπομανθάνων αὐτὰ ἀγανακτεῖ. (Lucian, De mercede, (no name) 39:5)
  • οὕτω γὰρ δὴ καὶ ἀγανακτεῖ νῦν ὁ Ζεὺσ ὥσπερ ἐλαττουμένων τῶν θεῶν ἐκ τῆσ τῶν ἀνθρώπων γενέσεωσ, εἰ μὴ ἄρα τοῦτο δέδιε, μὴ καὶ οὗτοι ἐπανάστασιν ^ ἐπ’ αὐτὸν βουλεύσωσι καὶ πόλεμον ἐξενέγκωσι πρὸσ τοὺσ θεοὺσ ὥσπερ οἱ Γίγαντεσ. (Lucian, Prometheus, (no name) 13:5)

Synonyms

  1. to feel a violent irritation

Derived

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION