Hellas Alive Dictionary - Ορεστειος

Ancient Greek Dictionary

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: Ὀρέστειος Ὀρέστειᾱ Ὀρέστειον

Structure: Ὀρεστει (Stem) + ος (Ending)

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	Ὀρέστειος Ὀρεστείου	Ὀρεστειώτερος Ὀρεστειωτέρου	Ὀρεστειώτατος Ὀρεστειωτάτου
Adverb	Ὀρεστείως	Ὀρεστειώτερον	Ὀρεστειώτατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

κεκλήσεται δὲ σῆσ φυγῆσ ἐπώνυμον Ἀζᾶσιν Ἀρκάσιν τ’ Ὀρέστειον καλεῖν. (Euripides, episode, iambic 3:3)
^ καὶ ἅ γε μετ’ ἀλλήλων ἢ ὑπὲρ ἀλλήλων ἔπαθον ἀναγράψαντεσ οἱ πρόγονοι ἡμῶν ἐπὶ στήλησ χαλκῆσ ἀνέθεσαν εἰσ τὸ Ὀρέστειον, καὶ νόμον ἐποιήσαντο πρῶτον τοῦτο μάθημα καὶ παίδευμα τοῖσ παισὶ τοῖσ σφετέροισ εἶναι τὴν στήλην ταύτην καὶ τὰ ἐπ’ αὐτῆσ γεγραμμένα διαμνημονεῦσαι. (Lucian, Toxaris vel amicitia, (no name) 5:3)
Φιγαλία δὲ καὶ Ὀρεσθάσιον ἐν χρόνῳ μεταβάλλουσι τὰ ὀνόματα, Ὀρέστειόν τε ἀπὸ Ὀρέστου κληθεῖσα τοῦ Ἀγαμέμνονοσ καὶ Φιαλία ἀπὸ τοῦ Βουκολίωνοσ παιδὸσ Φιάλου. (Pausanias, Description of Greece, , chapter 3 3:2)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

bab2min@gmail.com