Λευκανός
Second declension Noun; Masculine
Transliteration:
Principal Part:
Λευκανός
Λευκανοῦ
Structure:
Λευκαν
(Stem)
+
ος
(Ending)
Sense
- one of the Lucani; a Lucanian
Declension
Second declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- ὁ μέν γε θεσπέσιοσ Πυθαγόρασ, εἰ καὶ μηδὲν αὐτὸσ ἴδιον ἡμῖν καταλιπεῖν τῶν αὐτοῦ ἠξίωσεν, ὅσον Ὀκέλλῳ τῷ Λευκανῷ καὶ Ἀρχύτᾳ καὶ τοῖσ ἄλλοισ ὁμιληταῖσ αὐτοῦ τεκμαίρεσθαι, οὔτε τὸ χαίρειν οὔτε τὸ εὖ πράττειν προὔγραφεν, ἀλλ̓ ἀπὸ τοῦ ὑγιαίνειν ἄρχεσθαι ἐκέλευεν· (Lucian, Pro lapsu inter salutandum 10:1)
- ἔσπευδε μὲν γὰρ ἅμα Λαμπωνίῳ τῷ Λευκανῷ χεῖρα πολλὴν ἀθροίσασ ἐπὶ Πραινεστὸν ὡσ ἐξαρπασόμενοσ τῆσ πολιορκίασ τὸν Μάριον ἐπεὶ δὲ ᾔσθετο Σύλλαν μὲν κατὰ στόμα, Πομπήϊον δὲ κατ’ οὐρὰν βοηδρομοῦντασ ἐπ’ αὐτόν, εἰργόμενοσ τοῦ πρόσω καὶ ὀπίσω πολεμιστὴσ ἀνὴρ καὶ μεγάλων ἀγώνων ἔμπειροσ ἄρασ νυκτὸσ ἐπ’ αὐτὴν ἐχώρει παντὶ τῷ στρατοπίδῳ τὴν Ῥώμην. (Plutarch, Sulla, chapter 29 1:2)
- καὶ δεῦτε διαλεχθῶμεν, λέγει Κύριοσ. καὶ ἐὰν ὦσιν αἱ ἁμαρτίαι ὑμῶν ὡσ φοινικοῦν, ὡσ χιόνα λευκανῶ, ἐὰν δὲ ὦσιν ὡσ κόκκινον, ὡσ ἔριον λευκανῶ. (Septuagint, Liber Isaiae 1:18)