Aristotle, Rhetoric, Book 1, chapter 15 33:

ἐνταῦθα οὖν συνακτέον καὶ τὸ ἐπιορκεῖν, ὅτι ἔστι τὸ τῇ διανοίᾳ ἀλλ’ οὐ τῷ στόματι. ἐὰν δὲ τῷ ἀντιδίκῳ ᾖ ὑπεναντίοσ καὶ ὀμωμοσμένοσ, ὅτι πάντα ἀναιρεῖ μὴ ἐμμένων οἷσ ὤμοσεν· διὰ γὰρ τοῦτο καὶ τοῖσ νόμοισ χρῶνται ὀμόσαντεσ. καὶ "ὑμᾶσ μὲν ἀξιοῦσιν ἐμμένειν οἷσ ὀμόσαντεσ δικάζετε, αὐτοὶ δὲ οὐκ ἐμμένουσιν" . καὶ ὅσα ἂν ἄλλα αὔξων τισ εἴπειεν. περὶ μὲν οὖν τῶν ἀτέχνων πίστεων εἰρήσθω τοσαῦτα.