Aristotle, Rhetoric, Book 1, chapter 15 29:

οὐ λαμβάνει δ’, ὅτι ἀντὶ χρημάτων ὁρ́κοσ, καὶ ὅτι εἰ ἦν φαῦλοσ, κατωμόσατο ἄν· κρεῖττον γὰρ ἂν <ἦν> ἕνεκά του φαῦλον εἶναι ἢ μηδενόσ· ὀμόσασ μὲν οὖν ἕξει, μὴ ὀμόσασ δ’ οὔ· οὕτωσ δὲ δι’ ἀρετὴν ἂν εἰή, ἀλλ’ οὐ δι’ ἐπιορκίαν, τὸ μή. καὶ τὸ τοῦ Ξενοφάνουσ ἁρμόττει, ὅτι "οὐκ ἴση πρόκλησισ αὕτη τἀσεβεῖ πρὸσ εὐσεβῆ" , ἀλλ’ ὁμοία καὶ εἰ ἰσχυρὸσ ἀσθενῆ πατάξαι ἢ πληγῆναι προκαλέσαιτο.