ἡδὺσ εἶ, ἦν δ’ ἐγώ, ὅτι ἐοίκασ δεδιότι τοὺσ πολλούσ, μὴ δοκῇσ ἄχρηστα μαθήματα προστάττειν. τὸ δ’ ἔστιν οὐ πάνυ φαῦλον ἀλλὰ χαλεπὸν πιστεῦσαι ὅτι ἐν τούτοισ τοῖσ μαθήμασιν ἑκάστου ὄργανόν τι ψυχῆσ ἐκκαθαίρεταί τε καὶ ἀναζωπυρεῖται ἀπολλύμενον καὶ τυφλούμενον ὑπὸ τῶν ἄλλων ἐπιτηδευμάτων, κρεῖττον ὂν σωθῆναι μυρίων ὀμμάτων·
