ἐννόει γάρ, ἦν δ’ ἐγώ, ὦ Γλαύκων, ὅτι οὐδ’ ὑπὸ τῆσ τῶν σιτίων πονηρίασ, ἣ ἂν ᾖ αὐτῶν ἐκείνων, εἴτε παλαιότησ εἴτε σαπρότησ εἴτε ἡτισοῦν οὖσα, οὐκ οἰόμεθα δεῖν σῶμα ἀπόλλυσθαι· ἀλλ’ ἐὰν μὲν ἐμποιῇ ἡ αὐτῶν πονηρία τῶν σιτίων τῷ σώματι σώματοσ μοχθηρίαν, φήσομεν αὐτὸ δι’ ἐκεῖνα ὑπὸ τῆσ αὑτοῦ κακίασ νόσου οὔσησ ἀπολωλέναι·
